Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Συνείδηση

Ω εσύ θηλυκό με φούστα κάθε πράξη
με σιωπηρή φωνή που πάντα ξεκουφαίνει
κάθε άνθρωπο σκληρό κι ευαίσθητο…
Έχεις Συνείδηση όμως σκεφτεί να βάλεις παντελόνια
κι αντρίκια ν’ αναρωτηθείς και να λογοδοτήσεις
για κάθε πράξη κι έργο σου;
Έχεις ποτέ αναρωτηθεί πως πάντοτε απέχεις
κι αν είναι δύσκολο πολύ να πεις κάθε αλήθεια;
Γιατί Συνείδηση καλή δεν είσαι αντικειμενική
κι ο κλέφτης νιώθει όμορφα
και ο φονιάς μοιραία;
Γιατί εσύ Συνείδηση δε χαστουκίζεσαι ποτέ
μπας και ξυπνήσεις από τον ύπνο του αδίκου;
Γιατί απλά Συνείδηση έτσι σε συμφέρει…
Συνείδηση με συμφέρον πια
για μένα είν’ η απόγνωση κάθε δειλού
που με προσχήματα ψυχής ψάχνει ένα μπράβο στις ενέργειές του
συνήθως κακές κι ανήθικες
που τις στολίζει με πέπλο αγνότητας
ένα πέπλο που μια νύφη
απάρθενη πια φορεί στην εκκλησιά…
Έχεις αλλοιωθεί πια Συνείδηση
μέσα στις ψυχές των ανθρώπων…
Τι κρίμα, τι κρίμα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου