Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012

Καμένα φτερά


Άγγελος κι αν ήμουνα με ζήλευαν πολλοί
κι άντεχα τις πτώσεις πάνω στο γυαλί
μα σχίστηκαν τα φτερά μου και πόνεσα πολύ
κι όλο αναρωτιέμαι Θεέ μου το γιατί.

Τί να την κάνω τώρα τη ζωή δίχως φτερά
που άρπαξαν τη λάβα απ’ τη δική σου τη ματιά
που κάηκαν και χάθηκαν στης κόλασης τ’ αυλάκια
μαζί μ’ αγγέλους έκπτωτους και άλλα καθικάκια.

Καμένα φτερά σ’ ένα κορμί αγγέλου
περπάτησα δισταχτικά στον κόσμο που δε θέλω
Καμένα φτερά σ’ ένα κορμί αγγέλου
με κάνανε γυναίκα μοναχή μες στα δικά σου θέλω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου