Ψέμα

Αντέξαμε στα δύσκολα καρδιά
σ’ εντάσεις και σ’ εχθρικά πυρά
και δώσαμε τους όρκους τελικά
να είμαστε μαζί παντοτινά.

Ζήσαμε μια όμορφη ζωή
με χρώματα και γλυκιά ροή
μα έσπασε μια μέρα το γυαλί
χωρίσαμε κι οι δυο σε μια στιγμή.

Έκλεισα τα μάτια μια βραδιά
κι έκανα κομμάτια την καρδιά
έψαχνα να βρω παρηγοριά
ήσουν όμως ήδη μακριά…

Ήτανε επόμενο να ’ρθει
ένας χωρισμός μες στη ζωή
δε μπορώ ν’ αλλάξω τη στιγμή
ούτε να ζητήσω το φιλί.

Ρεφρέν:

Ψέμα ήταν τάχα το φιλί
Ψέμα ήταν τάχα η αφορμή
Ψέμα ήταν όσα μου ’χες πει
Ψέμα ήσουν μήπως και εσύ;

Ψέμα ήτανε τα σ’ αγαπώ
Ψέμα μήπως ήμουνα κι εγώ
Ψέμα ήταν όλα θα στο πω
Ψέμα πως σ’ αγάπησα κι εγώ.

Προδοσία

Σου έδωσα τα πάντα μια φορά
σε γέμιζα με χάδια και φιλιά
μα συ ήσουν(α) πάντοτε αλλιώς
ένας διαβολικός μικρός Θεός.

Μου έταζες και έλεγες πολλά
στάχτες μου ‘ριχνες παντοτινά
τα ψέματά σου ήταν δυστυχώς
στη λίστα (σου) καθημερινώς.

Πληγώθηκα, μα έβαλα μυαλό
κι ας ήμουν μια σχεδία στο νερό
τουλάχιστον εγώ συγχώρησα
και στη ζωή μου πια προχώρησα.

Ρεφρέν:

Με πρόδωσες εσύ
Ιούδας με φιλί
σ’ άφησα ευτυχώς
γύρισε ο τροχός.

Με πρόδωσες απλά
με πλήγωσες βαθιά
μα έβαλα μυαλό
προχώρησα κι εγώ.

Εκείνη

(για άντρα τραγουδιστή)

Είχα λογική στο μέσα
και ουσία στην ψυχή
κι ήρθε μια πριγκηπέσα
και με άλλαξε αυτή.

Μ’ έκανε τρελό για κείνη
και ευαίσθητο πολύ
όλη η αγάπη που μου δίνει
μ’ έκανε μικρό παιδί.

Δε με νοιάζουν πια τα λάθη
κι ό,τι έκανα παλιά
στων ματιών της πια τα βάθη
κολυμπώ μες στη χαρά.

Είν’ αυτή γυναίκα φίνα
με ψυχή και με καρδιά
κι έκλεισα κάθε «κουρτίνα»
ξέκοψα απ’ τα παλιά.

Ρεφρέν:

Άντρας έγινα στο τώρα
σαν αγάπησα κι εγώ
ήμουν πριν σε μια αιώρα
σε ατέλειωτο κενό.

Άντρας ένιωσα στο χάδι
στης ματιάς της τη φωτιά
και γλυκά το κάθε βράδυ
πνίγομαι μες στα φιλιά.

Αδυναμία

Είσαι ο άνθρωπος που αγαπάω
είσαι η πνοή μου και ζωή
με σένα όπου και να πάω
οι ψίθυροί μου γίνονται φωνή.

Είσαι ολάκερη η ζωή μου
με σένα έζησα τα πάντα
είσαι η μόνη αναπνοή μου
μια μελωδία σε μια μπάντα.

Ρεφρέν:

Αδυναμία μου σα ζάλη
αδυναμία μου μεγάλη
αδυναμία της καρδιάς μου
το φάρμακο της γιατρειάς μου / αντίδοτο της μοναξιάς μου.

Πάρε με

Να ’ταν η απόσταση σχοινί
εγώ ν’ ακροβατήσω
κι αν πέσω πάνω σε γυαλί
μεμιάς να ορθοποδήσω.

Τι να την κάνω τη ζωή
με σένα μακριά μου
να σπάσω θέλω τη σιωπή
απ’ τη βουβή σκιά μου.

Θέλω φιλί για να σωθώ
να βρω τον εαυτό μου
να πω χιλιάδες σ’ αγαπώ
εσένα να ’χω μπρος μου.

Θέλω μια λύτρωση γλυκιά
σ’ ένα ζεστό σου χάδι
να φύγει η βαρυχειμωνιά
να βγω μες απ’ τον Άδη.

Ρεφρέν:

Πάρε με σ’ ένα ταξίδι μακρινό.
Πάρε με απ’ το δικό μου το κενό.
Πάρε με και δώσ’ μου μία συντροφιά.
Πάρε με στα δυο σου χέρια αγκαλιά.