Το μικρό αγόρι

Μια φορά κι έναν καιρό ένα αερικό επισκέφτηκε ένα μικρό αγόρι την ώρα που κοιμόταν.

"Ψιτ,ξύπνα. Θέλω να σου μιλήσω μικρέ μου."

Το αγόρι άνοιξε τα μάτια του.

"Φαντάσου τη ζωή σαν ένα κόκκινο ποδήλατο.Σου φαίνεται δύσκολο να κάνεις με ένα ποδήλατο τη διαδρομή όλης της Γης;"

"Ναι" απάντησε το αγόρι

"Λάθος. Μπορείς με ένα ποδήλατο να κάνεις το γύρο όλου του κόσμου. Απλά θα σου πάρει περισσότερο καιρό με αυτό το μέσο, απ' ό,τι με ένα αυτοκίνητο, ένα πλοίο, ένα τρένο, ένα αεροπλάνο. Τι λες τώρα;"

Το μικρό αγόρι κοντοστάθηκε λίγο και απάντησε:

"Μα με ένα ποδήλατο θα κάνω το γύρο της Γης μετά από πολλά χρόνια."

"Βρε κουτέ, σημασία δεν έχει το μέσο που θα χρησιμοποιήσεις, ούτε ο χρόνος που θα περάσει για να κάνεις το γύρο του κόσμου.Σημασία έχει πως αν πιστέψεις από τώρα πως με ένα κόκκινο ποδήλατο μπορείς να κάνεις το γύρο της Γης, θα τα καταφέρεις. Και ξέρεις κάτι άλλο; Σε όλη αυτή τη διαδρομή θα είμαι μαζί σου. Το ταξίδι αυτό κρύβει πολλούς κινδύνους. Δε θα φοβηθείς. Όποιον δράκουλα, λύκο, ερπετό, σκιά κι αν συναντήσεις θα χαμογελάς. Δε θα φοβηθείς." απάντησε το αερικό

"Μα πώς γίνεται να μη φοβηθώ; Ήδη φοβάμαι το σκοτάδι." ρώτησε ο μικρός

"Πριν γεννηθείς μικρέ μου,σε κράτησα στα χέρια μου και ταξιδέψαμε μέσα από πολλούς γαλαξίες.Ήμουν μόνη. Κανείς δε πίστευε πως θα έκανα αυτό το ταξίδι. Εγώ όμως ήξερα πως θα τα καταφέρω. Όταν σου ζήτησα να κλείσεις τα μάτια κι ενώ πετούσαμε και το απολάμβανες ανοίγοντας διάπλατα τα χέρια σου, ξέρεις τι είχα να αντιμετωπίσω εγώ;" ρώτησε το αερικό

"Τι;"

"Με το ένα χέρι μικρέ απέκρουσα δράκους, λύκους, ερπετά. Με το άλλο κρατούσα εσένα. Εσύ δε φοβήθηκες, γιατί σου είχα ζητήσει να κλείσεις τα μάτια. Αυτό δε σήμαινε πως γύρω μας δεν υπήρχε πολύ σκοτάδι.Το αντίθετο μάλιστα.Όλο το σκοτάδι του κόσμου πολέμησα για σένα.Κι αφού δε φοβήθηκες τότε, δε θα φοβηθείς ούτε στη Γη το σκοτάδι.Μόνο που στη Γη θα έχεις ανοιχτά μάτια για να το βλέπεις. Δε θα φοβηθείς.Μπορεί να περάσουν χρόνια, αλλά μπορείς να κάνεις το γύρο όλου του κόσμου με ένα κόκκινο ποδήλατο. Μόλις τα καταφέρεις θα συναντηθούμε.Ένα πράγμα θέλω να θυμάσαι ακόμα. Μην αφήσεις το σκοτάδι να αλλάξει την καρδιά σου.Μην αφήσεις το φόβο να σκληρύνει το μέσα σου.Μην αλλάξεις .Μείνε παιδί. Γιατί μόνο ένα παιδί, έχει υπομονή και αγνή καρδιά.Το σκοτάδι δε θα σε σκοτώσει.Εσένα θέλει.Την ψυχή σου. Κι αν ένας δράκος ανοίξει το στόμα του και σε καταπιεί,εσύ πάντα θα υπάρχεις μέσα του. Όταν σε βρω, μπορεί να είσαι δράκος,αλλά μέσα του θα υπάρχει αυτό το παιδί.Θα σε βγάλω σώο μέσα από την κοιλιά του δράκου, αλλά την καρδιά σου αν στην έχει μαυρίσει, μόνο εσύ μπορείς να την αλλάξεις για να σε πάρω πάλι μαζί μου φεύγοντας."

"Πού θα με πας; Πώς μπορεί να αλλάξω μια μαύρη, κουρασμένη καρδιά;" ρώτησε με απορία το αγόρι

"Θα σε πάω σπίτι μας.Τη μαύρη και κουρασμένη σου καρδιά μόνο ο έρωτας μπορεί να μαλακώσει και να θεραπεύσει.Εσύ θα δώσεις έναν αγώνα. Θα σώσεις την καρδιά σου αν επιτρέψεις να την πλημμυρίσει μόνο η αγνή αγάπη. Αυτή θα σκοτώσει το δράκο μέσα σου. Κι ο δράκος μέσα σου είναι ο εγωισμός. Αυτό κάνει το σκοτάδι. Σε μεταμορφώνει μέσα κι έξω.Το μέσα σου σώσε. Αυτή θα είναι η τελευταία σου μάχη. Η νίκη του καλού σου εαυτού ενάντια σε όλο το σκοτάδι που σε πολέμησε στη διαδρομή με το κόκκινο ποδήλατο στο γύρο της Γης."

"Και μετά;" ρώτησε το αγόρι

"Μετά δε θα φοβάσαι τίποτα. Θα είσαι σαν εμένα.Φοβήθηκα εγώ τότε; Τα έβαλα με όλο το σκοτάδι. Είχα εσένα αγκαλιά μου.Γι' αυτό δε φοβήθηκα.Κι εσύ θα σκέφτεσαι πως είμαι μαζί σου,αλλά δε θα με βλέπεις. Θα σκέφτεσαι όμως πως θα ξανασυναντηθούμε μόλις κάνεις το γύρο της Γης με το κόκκινο ποδήλατό σου. Όσα χρόνια κι αν περάσουν.Πιστεύω σε σένα.Θα τα καταφέρεις.Και να θυμάσαι πως ο φόβος σκοτώνει τους ανθρώπους μικρέ μου.Ξεκίνα ποδήλατο λοιπόν μόλις ξυπνήσεις." είπε το αερικό και χάθηκε μέσα στη νύχτα.

Σόφη Λύσσαρη
copyright 23-5-18
κατηγορία:σουρεάλ παραβολή
sophielyssari.blogspot.com

Μια αγκαλιά

Κάποτε μια γυναίκα αγκάλιασε σφιχτα έναν άντρα για αρκετή ώρα.Τον έβαλε πάνω στην καρδιά της.Ήταν σιωπηλή.

"Τόσο πολύ σου έλειψα;" ρώτησε ο άντρας
"Ναι" απάντησε η γυναίκα.


Ο άντρας δε γνώριζε πως γι' αυτή την αγκαλιά είχε δοθεί ένας τεράστιος αγώνας από αυτή τη γυναίκα προκειμένου να αποκτήσουν και οι δύο σάρκα και οστά και να συναντηθούν.

ηθικό συμπέρασμα: Πίσω από κάτι μικρό και απλό κρύβεται κάτι τεράστιο.

Σόφη Λύσσαρη
copyright 28-3-18
παραβολή

Φόβος

Τρέχεις. Σε κυνηγούν λιοντάρια.Έχεις τα σωστό κλειδί στο χέρι σου,αλλά δεν ανοίγει η πόρτα του σπιτιού σου. Παλεύεις να την ανοίξεις γεμάτος φόβο και πανικό.

Τι συμβαίνει και δεν ανοίγει;

Από το φόβο σου βάζεις το τσιγάρο που κρατάς στην κλειδαρότρυπα.Το κλειδί μένει στην τσέπη σου.Μέχρι να το καταλάβεις, σου την έχουν πέσει τα λιοντάρια. Μόνο ένα θαύμα σε σώζει τότε άνθρωπε. Ποιο; Να σου κάνουν ναζάκια τα λιοντάρια και να σε θεωρήσουν φιλικό πλάσμα.


ηθικό δίδαγμα:Ο ΦΟΒΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Σόφη Λύσσαρη
copyright 11-3-18
αλληγορικό/παραβολή

Ένας μάτριξ πρίγκηπας

Κάποτε ένας άντρας με βασιλική καταγωγή, πολλά χρήματα και δόξα πλησίασε μια γυναίκα.Ήθελε να παρατήσει τις σπουδές της, να γίνει Εβραία και να κάνει τα παιδιά του.Ήθελε να την έχει πριγκηπέσσα.

Η γυναίκα σοκαρίστηκε από την πρόταση. Δεν τον ήξερε καν.Δεν την ήξερε καν.


"Θα σου πω κάτι. Ο ίδιος ο Θεός δε με έβαλε σε καλούπι.Θα με βάλεις εσύ;"αποκρίθηκε εκείνη


"Θέλω να σου προσφέρω μία ζωή καλύτερη από αυτή που ίσως έχεις." συμπλήρωσε ο άντρας


"Η δική μου ζωή έχει ελευθερία,αγώνα, εργασία, πνευματικότητα, φως κι ηρεμία. Αυτή που προσφέρεις είναι η ζωή του μάτριξ.Κάποτε θα είμαι βασίλισσα στον ουρανό και θα με παρακαλάς να σου βρω μια θεσούλα σε μια γωνίτσα για να βλέπεις λιγάκι ήλιο κι ουρανό." είπε η άγνωστη γυναίκα


Ο πλούσιος άντρας σοκαρίστηκε. Δεν περίμενε αυτή την απάντηση. Έδωσε το τηλέφωνό του στη γυναίκα και της είπε:


"Αν ποτέ χρειαστείς κάτι,μη διστάσεις να στείλω δικά μου άτομα να ρίξουν σφαίρες αν χρειαστεί για σένα. Κι αν σε πειράξει κάποιος, πες το όνομά μου. Όλοι με ξέρουν."


Λίγους μήνες μετά, η γυναίκα του τηλεφώνησε.


"Άλλαξες καθόλου; Τα ίδια λες σε όλες: Έβαλες μυαλό; Ακολουθείς πιστά το μάτριξ όπως σε έμαθε η οικογένειά σου; Δες το φως μέσα σου. Αν δεν είχες φως, δε θα τηλεφωνούσα."


Ο άντρας τη θυμόταν από τη χροιά της φωνής της.


"Αν σου πω ότι δε νιώθω Εβραίος, δε θέλω γάμους, δε θέλω πλούτη και φήμη θα με πιστέψεις; Αν σου πω ότι είμαι δυστυχισμένος, θα με πιστέψεις;  Αν σου πω ότι πάντα μου χάιδευαν τα αυτιά και σε όλα μου έλεγαν "ναι" θα το πιστέψεις;
Με μία σου φράση άλλαξα μέσα μου. Συγκλονίστηκα. Είμαι μέρος του μάτριξ και το συνειδητοποιώ.Προσπάθησα άθελά μου να σε βγάλω από το δρόμο σου. Συγγνώμη.Τελικά ο ήλιος κι ο γαλανός ουρανός είναι η Ελλάδα;"

Η γυναίκα χαμογέλασε.


"Ναι, σε αυτό αναφερόμουν. Στο γαλάζιο ουρανό και στον ήλιο μίας μελλοντικής Ελλάδας.Όταν τελικά σπάσει το μάτριξ και δουν όλοι αυτό τον ήλιο και τον πραγματικά γαλάζιο ουρανό.Όταν όλοι δουν το Δημιουργό και το φως του.Δε θα σου τηλεφωνήσω πάλι .Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις. Βγες από το μάτριξ που κληρονόμησες."


Σόφη Λύσσαρη
copyright 8-3-18
κατηγορία: παραβολή/φανταστική ιστορία/σουρεάλ

Ο άντρας κηπουρός

Το τριαντάφυλλο έχει αγκάθια. Δε σου επιτρέπει να το κόψεις άνθρωπε.Αν το κόψεις θα κοπείς και θα μαραθεί το λουλούδι. Αν είχε φωνή το λουλούδι θα σου έλεγε

"Γιατί με κόβεις; Μπορείς να με βλέπεις κάθε μέρα στον κήπο σου. Γιατί θέλεις να με έχεις στο βάζο σου; Δε θα έχω ζωή εκεί."

Ένας εγωιστής θα το έκοβε πηγαίνοντας ενάντια στη φύση του λουλουδιού.
Ένας ευαίσθητος, θα αγκάλιαζε το τριαντάφυλλο και δε θα ένιωθε τα αγκάθια του στο κορμί του.


Αυτή είναι η υπέροχη σχέση ενός κηπουρού κι ενός τριαντάφυλλου

Αυτή είναι η σχέση μιας γυναίκας με τον "κηπουρό" της.
Σχέση αγάπης κι ελευθερίας.

Σόφη Λύσσαρη
copyright 8-3-18
παραβολή

Η ΓΡΙΑ ΤΣΙΓΓΑΝΑ

"Έλα παλικάρι μου να σε πω τη μοίρα σου και το ριζικό σου."

"Δεν έχω μέλλον κυρά μου.Τα έχω κάνει θάλασσα."

"Έλα άσε με να δω."

Αυτό ήταν. Άρπαξε το χέρι μου η γριά τσιγγάνα. Με αιφνιδίασε.Έμεινα αποσβολωμένος.Είχα βέβαια και μια περιέργεια να μάθω.

Εκείνη κράτησε σφιχτά την παλάμη μου.Με κοίταξε έκπληκτη.

"Έλα πες.Τι βλέπεις;" σχολίασα αναστωμένος.

"Είσαι ό,τι πιο ηλίθιο έχω δει σε πλάσμα.Τα είχες όλa και τα διέλυσες με τον εγωισμό σου.Έχασες τον έρωτα. Έχασες μία γυναίκα που ήταν αληθινή. Δε θέλω να σου πω το χέρι. Ντροπή." απάντησε η τσιγγάνα

Κοκκίνησα ολόκληρος.Δίκιο είχε.

"Τι να κάνω δηλαδή;"

"Δεν ξέρω αν μπορείς να κάνεις κάτι. Μια ζωή παιχνιδάκια έκανες.Νόμιζες ότι όλος ο κόσμος γυρνά γύρω από σένα. Προτίμησες τον εγωισμό από τον έρωτα. Προτίμησες το θυμό σου από τη γλυκύτητα. Προτίμησες να προσβάλλεις παρά να αγκαλιάσεις. Προτίμησες να τρέχουν πάντα για σένα. Δε συνεργάστηκες ποτε. Δεν εκτίμησες την ειλικρίνεια.Δε σε θέλει ούτε ο διάολος εσένα Κι ο διάολος την είχε συμπαθήσει παλικάρι μου. Εσύ άλλα ήθελες κι άλλα έκανες.Στο δρόμο της όμως βλέπω άλλον άντρα.Θα τη φλερτάρει πολύ. Αλλά γιατί στα λέω; Δεν έχει νόημα. Βρίσε με τώρα που λέω αλήθειες. Αυτό δεν ξέρεις να κάνεις; Γίνε κακός και σε μένα. Τι θα καταλάβεις;"

Έβγαλα το όπλο μου και τη σκότωσα επί τόπου. Δε δέχομαι κριτική από κανέναν.Μόνο εγώ θα κρίνω τους άλλους.


Σόφη Λύσσαρη
κατηγορία:μικρή ιστορία/παραβολή
copyright 5-3-18

Επιστροφή από το παρελθόν

"Μια φορά κι έναν καιρό ένας άντρας πιάστηκε αιχμάλωτος και δε ξαναείδε τη λατρεμένη του γυναίκα από τότε. Εκείνη βέβαια τον έψαχνε χρόνια. Είχε βάλει σκοπό την απελευθέρωσή του.

Μια μέρα τον εντόπισε και τον απελευθέρωσε.Δυστυχώς, εκείνος είχε αμνησία και δε τη θυμόταν.Εκείνη είχε δώσει μεγάλο αγώνα για τη σωτηρία του. Είχε περάσει πολλά. Προσπάθησε να εξηγήσει στον άντρα διακριτικά την κατάσταση, αλλά δεν ήξερε αν θα την πιστέψει Μάλιστα, η κατάσταση αιχμαλωσίας είχε μεταλλάξει και το χαρακτήρα του άντρα!

Η γυναίκα απογοητεύθηκε.Τον άφησε ελεύθερο.Δεν είπε τίποτε άλλο.Ήταν χαρούμενη που είχε εξασφαλίσει την ελευθερία του άντρα που αγαπούσε!

Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα."

Σόφη Λύσσαρη
copyright 18-12-17
παραμύθι-παραβολή

Ο ΛΥΚΟΣ

"Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας άντρας σε μια χώρα μακρινή, ο οποίος είχε ως κατοικίδιο ένα μαύρο λυκάκι.Παντρεύτηκε μία όμορφη κοπέλα που είχε τον τρόπο να κάνει αυτό το λύκο να την αγαπήσει.Ο άντρας και ο λύκος είχαν γίνει αχώριστοι σε σημείο που ο λύκος έφτασε να κυκλοφορεί ανενόχλητος μέσα στο σπίτι τους.Κοιμόταν όπως ο σκύλος μαζί τους στο κρεβάτι τους.




Μια μέρα ο άντρας κατέβασε αυτό τον λύκο στο υπόγειο του σπιτιού του και τον έκλεισε σε ένα κλουβί.Τα κλειδιά πάντα τα έφερε μαζί του.



"Γιατί αγάπη μου κλείδωσες το λύκο σε κλουβί;' ρώτησε η αγαπημένη του γυναίκα.



"Αγάπη μου,ο λύκος είναι λύκος κι αν εγώ ποτέ απουσιάσω ή πιω και δε μπορώ να τον ελέγχω, μπορεί να σε βλάψει. Μη ξεχνάς δεν παύει να είναι λύκος.Κι ο λύκος αυτός μεγάλωσε πια δεν είναι μωρό."απάντησε εκείνος

Της απαγόρευσε λοιπόν να επισκέφτεται το λύκο.

Πέρασαν χρόνια. Ο λύκος δε ξαναείδε αυτή τη γυναίκα.Ήταν κλεισμένος μέσα στο κλουβί του.Μεγάλωνε...Το αφεντικό του,καθόταν δίπλα του κάποια βράδια με ένα μπουκάλι αλκοόλ και αποκοιμιόταν.

Τότε ο λύκος έπαιρνε τα κλειδιά από την τσέπη του αφεντικού του,άνοιγε το κλουβί και χανόταν στο σκοτάδι.Γυρνούσε χορτάτος το πρωί και ξανάμπαινε στο κλουβί του.Έβρισκε φαγητό στη φύση.

Το αφεντικό του δεν είχε καταλάβει τίποτα.περί νυχτερινών εξόδων του λύκου.Ξυπνούσε το πρωί με το μπουκάλι στο χέρι και δε θυμόταν πώς είχε αποκοιμηθεί στο σημείο εκέινο.

Μια μέρα το αφεντικό συνειδητοποίησε πως ο λύκος κάνει νυχτερινές εξόδους τα βράδια και πως είναι όντως επικίνδυνος.Προσπάθησε να μην πίνει και να μην αποκοιμιέται δίπλα στο κλουβί του.

Ένα βράδυ το αφεντικό ξεχάστηκε πάλι.Ήπιε.Ο λύκος έκλεψε τα κλειδιά και βγήκε από το κλουβί.Μπροστά του είδε εκείνη τη γυναίκα.

Εκείνη έτρεξε να τον αγκαλιάσει, να τον χαιδέψει,να τον φιλήσει.Έδειξε την αγάπη της σε κείνον.Της είχε λείψει κι αυτός.Ο λύκος γύρισε ανάσκελα με τα πόδια προς τα πάνω,όπως κάνουν τα χαριτωμένα σκυλάκια κι άρχισε τα γλυκά δαγκώματα στο πρόσωπό της από χαρα. Δεν πίστευε πως την συναντούσε πάλι.

Πέρασε όλο το βράδυ αγκαλιά της δίπλα στο αφεντικό του που κοιμόταν.

Το πρωί,εκείνη τον έβαλε στο κλουβί του, τον φίλησε κι άφησε την πόρτα ανοιχτή. Άφησε ένα σημείωμα στον άντρα της.
"Μη φοβάσαι αυτό τον λύκο.Δε μπορεί να βλάψει εμένα, γιατί αγαπιόμαστε."

Όταν ξύπνησε ο άντρας και συνειδητοποίησε πως όχι μόνο ο λύκος είχε βγει από το κλουβί του,αλλά είχε κοιμηθεί στη αγκαλιά της αγαπημένης του, αναρωτήθηκε γιατί τον φοβόταν τόσο.

"Να φοβάσαι αγάπη μου μη βλάψει άλλους,όχι εμάς.Αυτός ο λύκος ήταν πάντα στη ζωή μας και μας αγαπά. Ξεπέρασε τις φοβίες σου, αγάπη μου. Να είσαι σίγουρος πως αν ξεφύγει από τον έλεγχο αυτός ο λύκος, εγώ η ίδια θα τον βλάψω."σχολίασε εκείνη.

Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.




παραμύθι -παραβολή
Σόφη Λύσσαρη καθ.δημιουργικής γραφής πνευματικά δικαιώματα (copyright) 6-10-17

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ (σύντομη ιστορία)

Αυτή η ιστορία είναι παραβολική και γράφτηκε με σκοπό να δώσει ένα ηθικό δίδαγμα. «Ποτέ μη βιάζεστε να κρίνετε ανθρώπους»

***(ακατάλληλο για ανηλίκους)


Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ


-Πάτερ Ιωάννη νιώθω την ανάγκη να εξομολογηθώ κάτι.


-Γιώργο, κοτζάμ ψυχολόγος έρχεσαι σε μένα;


-Ναι, όλοι έχουμε την ανάγκη να αδειάσουμε ένα βάρος από μέσα μας.


-Τι συμβαίνει παιδί μου;


-Χωρίσαμε με τη Λίζα πριν πάρα πολλά χρόνια. Αλλάξαμε ζωές και χώρισαν οι δρόμοι μας. Ποτέ όμως δεν την έβγαλα από το μυαλό μου. Υπήρχαν ειδικά σκηνές ερωτικές που με στοίχειωναν καιρό. Έτσι λοιπόν όταν ζούσα στο Βέλγιο πήγα με δύο γυναίκες που έμοιαζαν πολύ σε εκείνη για να ζήσω μία εικόνα ερωτική που είχα στο μυαλό μου μαζί της και είχε να κάνει με παιχνίδι ρόλων.


-Και με τις δυο μαζί πήγες;


-χα χα Πάτερ Ιωάννη δεν είμαι και τόσο ανώμαλος. Είπαμε…Μ’ άρεσε η σκέψη…Τέλος πάντων, πήγα με την καθεμιά μόνο για ένα βράδυ.


-Εσύ το καλό παιδί ο Γιωργάκης μας;


-Σε λίγο πάτερ θα με λέτε ο διαβολάκης σας…χιχιχ Είχα εξηγηθεί στην καθεμιά ότι δε ψάχνω σχέση, αλλά πως ήθελα να ζήσω αυτή τη συγκεκριμένη φαντασίωση και δεν υπήρχε πρόβλημα.


-Και;


-Πριν κάνω μια αμαρτία λέω «Θεέ μου αφού δεν αντέχω άλλο, στείλε μου τουλάχιστον κάποια που έχει ανάγκη λίγο ψυχολογική υποστήριξη. Ψυχολόγος είμαι, ε…ας κάνω και λίγο έργο μαζί με την απόλαυση!»


- Δεν υπάρχεις! Αποστολή με απόλαυση μαζί δηλαδή;


-χι,χι Κάπως έτσι πάτερ. Συστήθηκα ως Αλέξανδρος, όχι ως Γιώργος. Στο τέλος της νύχτας πιάσαμε κουβέντα και με τις δύο. Η πρώτη ήταν έτοιμη για διαζύγιο και την έπεισα να κρατήσει το γάμο της. Η δεύτερη είχε μπλέξει με πορνεία και εν τέλει πάτερ παντρεύτηκε έναν πλούσιο άντρα και έγινε η πόρνη του. Από το να έχει πολλούς εραστές και να βρίσκεται στο δρόμο ή στα μπαρ τουλάχιστον έκανε οικογένεια.


-Εσύ πού ξέρεις τι απέγιναν αυτές οι γυναίκες;


-Είχα δώσει το δεύτερο κινητό μου πάτερ και κρατήσαμε επικοινωνία μέχρι που μπήκαν στο δρόμο τους με τα μπούρου μπούρου τα δικά μου.


-Μπράβο παιδί μου. Μετά τι έγινε;


-Παντρεύτηκα μία άλλη γυναίκα για καθαρά σεξουαλικούς λόγους. Κάλυπτε μία πτυχή του εαυτού μου που δεν την είχε καλύψει η Λίζα και που δε θα την κάλυπτε ποτέ ακόμα κι αν συναντιόμασταν χρόνια μετά. Ήθελα να χορτάσω σε αυτό το κομμάτι για να μην έχω απωθημένα πάτερ.Ο γάμος μου με τη γυναίκα αυτή δε κράτησε πολύ γιατί υπήρχαν πολλά προβλήματα.Μπήκα σε μια σειρά μετά. Δεν ασχολήθηκα με σχέσεις μιας βραδιάς και ήμουν ικανοποιημένος από τη ζωή. Πάντα όμως μέσα μου είχα έναν καημό να συναντήσω τη Λίζα. Πέρασαν χρόνια…Μέχρι που την ξανασυνάντησα τυχαία και γίναμε φίλοι. Δε μιλήσαμε ποτέ για μας. Ήθελα από την πρώτη στιγμή να την αρπάξω και να της δώσω ένα παθιασμένο φιλί και να της πω ότι ποτέ δεν την ξέχασα.


-Δεν το έκανες;


-Όχι. Σκέφτηκα λογικά. Εκείνη είχε τη ζωή της, εγώ τη δική μου και μείναμε στο φιλικό.


-Αφού την αγαπούσες, γιατί δε μίλησες;


-Αυτή η λογική μπήκε στη μέση, ενώ τα μάτια μας μιλούσαν…


-Εννοείς και τα δικά της μάτια; Ένιωθε για σένα συναισθήματα;


-Nαι, τα μάτια της την πρόδιδαν. Τα χείλη της το ίδιο. Η γλώσσα του σώματός της το ίδιο. Κορόμηλο αυτή στο στόμα, κορόμηλο εγώ και μούγκα…Μου πήρε δύο χρόνια και κάτι για να τολμήσω να την προσεγγίσω αλλιώς…Όμως όλο αυτό το διάστημα πάτερ ήταν πολύ το πάθος μου για εκείνη και το έπνιγα. Ξεσπούσα με άλλες.


- Δηλαδή πήγες με πολλές απλά για μία νύχτα;


-Πολλές.. Δεν το λες και πολλές, αλλά ούτε και λίγες… Είχα βάλει μία αγγελία στην οποία περιέγραφα τι έψαχνα σε κείνες από εμφάνιση καθώς και σεξουαλικά τι θα ήθελα να βιώσω μαζί τους.Ουσιαστικά ζούσα τη φαντασίωση με τη Λίζα μέσω εκείνων.


- Πόσες ήταν παιδί μου οι γυναίκες που πήγες από τη στιγμή που γνώρισες τη Λίζα και κατέπνιξες τον πόθο μέσα σου για κείνη;


-Πήγα με άλλες πέντε γυναίκες. Όμως η καθεμία ήταν και μια αποστολή μου τολμώ να πω…Ξέρει ο Θεός τι κάνει μάλλον.


- Δηλαδή;


-H μία ήθελε να αυτοκτονήσει και το σώσαμε το κορίτσι. Η άλλη είχε κατάθλιψη από ερωτική απογοήτευση Το παντρέψαμε το κορίτσι. Η τρίτη γυναίκα είχε καρκίνο και στάθηκα μαζί της σε αυτό το ταξίδι. Πλέον είναι μια χαρά. Η τέταρτη ζούσε με ένα βίαιο σύζυγο που τη χειραγωγούσε και τη χτυπούσε. Πήρε τη δύναμη να φύγει από όλο αυτό το σκηνικό. Σήμερα ζει ευτυχισμένη με νέο σύζυγο και έκανε παιδάκι. Η πέμπτη όμως και έβδομη στη σειρά των γυναικών της μιας βραδιάς ήταν κάτι το διαφορετικό για μένα.


-Να σου πω. Όλες αυτές είχαν το δεύτερο κινητό σου και σε ήξεραν ως Αλέξανδρο;


-Nαι, εκτός από την τελευταία. Κάποια στιγμή της είπα το όνομά μου, τη δουλειά μου, την περιοχή που ζω και της μίλησα για τη ζωή μου γενικά.


- Την ερωτεύθηκες;


-Όχι, την αγάπησα σαν αδερφή μου.


-Αγάπησα; Γιατί δε την αγαπάς πια;


- Την αγαπώ αλλά δε ζει πια…Θα σου πω πάτερ τι έχει συμβεί γιατί θα σκάσω. Τον Οκτώβρη του 2016 σταμάτησα να κάνω σχέσεις μιας βραδιάς με γυναίκες. Η τελευταία ήταν εκείνη και δεν ξαναπήγα με άλλη για να ζήσω αυτή τη φαντασίωση που είχα μέσα μου με τη Λίζα. Υποσχέθηκα πως θα το ζήσω αληθινά με τη Λίζα αλλιώς με καμία. Όταν ήρθα κοντά στη Λίζα μίλησα για αυτές τις νύχτες με τις γυναίκες. Ήθελα να ξέρει τα λάθη μου, το σκοτάδι μου. Η αλήθεια είναι πως δεν της είπα γιατί πήγαινα με τις άλλες. Ο λόγος ήταν εκείνη…εκείνη που ερωτικά με στοίχειωνε κι αφού δεν την είχα, το ζούσα με δήθεν ευτυχισμένες στιγμές.


-Πώς αντέδρασε η Λίζα;


-Με έκρινε…Ακόμα και το γάμο μου έκρινε ως λάθος. Ήμασταν με τη Λίζα στην αρχή καλά, μετά σιωπές, μετά το τίποτα… Δεν ήξερα τι ήμασταν αλήθεια… Δεν είχε συμβεί κάτι σεξουαλικό ανάμεσά μας. Ήθελα να καταλάβει πως εκείνη ήταν όλη μου η ζωή. Ήθελα να μάθει το σκοτάδι μου, γιατί την ήθελα και ως φίλη μου. Δε μίλησα ποτέ σε αυτή για το φως μου, τα καλά μου στοιχεία. Δεν ήμουν κανένας φαφλατάς να μιλά μόνο για τα θετικά του. Έκανα το αντίθετο για να με δεχτεί με το παρελθόν μου.


-Και;


- Ένα βράδυ η Μαρία, η έβδομη κατά σειρά γυναίκα της μια βραδιάς, μου τηλεφώνησε. Ζήτησε να με δει από κοντά λέγοντάς μου πως ήταν επείγον. Δεν ήταν ερωτικής φύσης τηλεφώνημα. Ήταν λες η αδερφή μου χρειαζόταν κάτι.


-Τι έγινε;


-Με τη Λίζα είχαμε αραιώσει τα τηλεφωνήματα και τα μηνύματα εκείνη την περίοδο. Της έστειλα λοιπόν ένα μήνυμα πως θα λείπω το βράδυ και θα είμαι με κάποια άλλη γυναίκα. Δε το έκανα για να ζηλέψει. Θα της εξηγούσα το λόγο, αλλά δε πρόβαλα. Μου απάντησε «καλά να περάσεις».


- Ήξερες το λόγο;


- Ναι. Η Μαρία είχε λευκαιμία. Το ήξερα από την αρχή και παρακολουθούσα την πορεία της τηλεφωνικώς. Η τελευταία της επιθυμία εκείνον τον Οκτώβρη του 2016 ήταν να ζήσει τη φαντασίωση που ζητούσα κι εγώ μέσα από έναν ερωτικό ρόλο ο οποίος την κάλυπτε πλήρως μέσα από μένα. Το Μάρτη του 2017 όμως χειροτέρευσε η υγεία της. Δεν είχε ζωή. Το ήξερε και το ήξερα. Εκείνο το βράδυ πήγα στο κρεβάτι της, τη χάιδεψα, της έδωσα αγκαλιά, θετική ενέργεια, προσευχήθηκα μαζί της, την έβαλα να εξομολογηθεί στο Δημιουργό και άδειασε όλη της την ψυχή σε μένα. Δεν έγινε κάτι ερωτικό. Για το όνομα του Θεού! Έφυγα κλαίγοντας το πρωί. Γνώριζα πως θα πέθαινε. Ήταν η τελευταία φορά που την έβλεπα.


- Με τη Λίζα τι έγινε;


-Με τη Λίζα μία ήμασταν έτσι, μία γιουβέτσι… Όταν της ζήτησα να έρθει να με επισκεφτεί, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να μου δώσει μία σφαλιάρα. Δε μίλησα. Μάλλον έφαγα τη σφαλιάρα τσάμπα. Κάποια στιγμή μου είπε «ήμουν έτοιμη να σου φέρω και κάποια άλλη απόψε…» αφήνοντας υπονοούμενο πως την είχε πειράξει η επίσκεψή μου σε εκείνη τη γυναίκα. «Κι άλλη γυναίκα να έφερνες, εγώ με εσένα θα ασχολούμουν» απάντησα πάτερ Μάλιστα σχολίασα στη Λίζα πως είχα ξενερώσει που πήγα στη γυναίκα εκείνη ,αλλά δε τόλμησα να πω γιατί.


-Γιατί είχες ξενερώσει;


-Αναρωτήθηκα τι έκανα όλα αυτά τα χρόνια για να αποφύγω τις ξεπέτες με δαύτες, τη στιγμή που είχα γνωρίσει τη Λίζα η οποία θα με κάλυπτε ερωτικά σε όλα. Τίποτα δεν είχα κάνει. Σκεφτόμουν λογικά. Μόλις τόλμησα, η Λίζα έκανε πίσω…Με κατέκρινε…Δε κάθισε να με μάθει…Δεν ήθελε. Δεχόμουν πόλεμο κι από αυτή…


-Τελικά τι έγινε με τη Μαρία;


-Είχε πεθάνει λίγες μέρες πριν τη σφαλιάρα…πάτερ…Πέθανε 5 ΜαΪου 2017. Η Λίζα ποτέ δε με έμαθε. Μόνο με έκρινε. Ποτέ δεν κατάλαβε το πάθος μου για εκείνη. Ακόμα κι όταν έκανα έρωτα μαζί της ..


- Γιατί το λες αυτό;


-Γιατί πάλι έκανε τα παιχνιδάκια της. Κι όταν ζήτησα να τη δω για να μιλήσουμε με ανοιχτά χαρτιά δεν ήρθε…Δεν ήρθε πάτερ…


- Από μένα παιδί μου έχεις την ευλογία μου. Έχεις καλή καρδιά κι ο Θεός ξέρει πως όλα τα έκανες με καλή πρόθεση, ακόμα κι αυτό που φαίνεται σαρκικό. Ας φωτίζει ο Θεός εκείνους που παίρνουν το ρόλο του κριτή, χωρίς να γνωρίζουν την αλήθεια…




*ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ-ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ Ή ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ


Σόφη Λύσσαρη

Καθηγήτρια δημιουργικής γραφής Brunel University

Copyright 14-10-17