Πέσε πίτα να σε φάω

"Γδύσου" πρόσταξε

"Γιατί αγόρι, έχω τάμα;" απάντησε εκείνη γελώντας

"Με κοροϊδεύεις Έλενα;"

"Νικ, δε βλέπω πισίνα για κολύμπι. Για ποιο λόγο να γδυθώ;"

"Είμαστε τόσο καιρό μαζί. Δε με θέλεις;"

"Κάνε με να σε θέλω.Τίποτα δεν είναι δεδομένο."

"Και πώς θα σε κάνω να με θέλεις;"

"Δε θα μου μιλάς με ύφος προσταγής. Δε θα με θυμάσαι όποτε σε βολεύει.Το πιο βασικό είναι πως αρνήθηκες το φιλί μου όταν σου το ζήτησα."

"Φίλα με είπες και δε γουστάρω διαταγές."

"Η ερωτική προστακτική, ανόητε, σημαίνει θέλω πολύ."

"Τώρα δε θέλεις δηλαδή;"

"Μπες στη ντουλάπα και μέτρα μέχρι το δέκα. Όταν βγεις θα δεις."

"Μου αρέσει αυτό το παιχνίδι."

Η Έλενα πήρε χαρτί και μολύβι.


"Αγαπητέ Νικ. Κοίτα το ταβάνι και ζήτα να πέσει μία πίτα. Αν πέσει η πίτα θα ξαναβρεθούμε. Όλα τα θέλεις έτοιμα στο πιάτο.Φιλιά. Έλενα"


Σόφη Λύσσαρη
copyright 18-4-18
κατηγορία:μυστήριο, ερωτικό

O μυστήριος επισκέπτης

Η Σόνια άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της. Είχε μόλις επιστρέψει από ταξίδι.

Κατευθύνθηκε στην κρεβατοκάμαρα. Τοποθέτησε τη μικρή βαλίτσα της στην άκρη και γδύθηκε. Είχε ανάγκη από ένα ζεστό μπάνιο.

Ρύθμισε το νερό κι άφησε να γεμίσει την μπανιέρα

Έριξε αφρόλουτρο και άλατα.

Αέρινα, στις μύτες των ποδιών προχώρησε προς την κουζίνα. Κοντοστάθηκε. Μύρισε αντρικό άρωμα.

Σε κλάσματα δευτερολέπτου κινήθηκε προς το σαλόνι.

«Τι κάνεις εσύ εδώ; Πώς μπήκες σπίτι μου;»

Ένας μισόγυμνος, γυμνασμένος άντρας στεκόταν στο σαλόνι κρατώντας μία κούπα καφέ, αγναντεύοντας τη θέα από το παράθυρό της.

«Κούκλα είσαι γυμνή.» απάντησε ο μυστήριος άντρας

Η Σόνια άρπαξε αμήχανα το ριχτάρι του καναπέ και το τύλιξε γύρω από το κορμί της.

«Δε μπορώ να καταλάβω Σάιμον. Μιλάμε τόσο καιρό στο φέισμπουκ, ξέρεις τα στέκια μου και ποτέ δεν ήρθες να με βρεις. Μπορούσες να ζητήσεις το τηλέφωνό μου για ένα ραντεβού. Ξαφνικά σε βρίσκω μέσα στο σπίτι μου. Τι συμβαίνει;»

«Μάλλον έκανα την υπέρβαση. Η γενναιότητα στον άντρα έχεις πει πως σε τρελαίνει.»

«Αυτό είναι αλήθεια. Με εντυπωσίασες. Άκου τι θα κάνουμε για να σε εντυπωσιάσω κι εγώ που είμαι γενναία επίσης. Μείνε όπως είσαι.»

Η γυναίκα άρπαξε στα χέρια το κινητό της. Έκανε μια κλήση. Το κινητό του άντρα χτύπησε. Ήταν απόρρητος αριθμός.

«Σήκωσέ το! Εγώ σε καλώ Σάιμον.»

Ο άντρας αιφνιδιάστηκε. Σήκωσε το κινητό.

«Παρακαλώ…»

Η Σόνια τον κοίταξε στα μάτια,χαμογέλασε παιχνιδιάρικα και συνέχισε επιδειχτικά να μιλά στο κινητό.

«Έχω το κινητό σου όλο αυτό τον καιρό. Ποτέ δε σε κάλεσα. Δεν ήθελα να έχεις το κινητό μου επειδή στο έδωσα εγώ. Ήθελα να το ζητήσεις εσύ. Φιλιά.»

Ο άντρας χαμογέλασε.

«Μπορώ να έχω το κινητό σου τώρα; Αυτό θέλω και θα φύγω.»

«6906… για αρχή. Το υπόλοιπο σε δόσεις. Μείνε για καφεδάκι όμως.»

«Κάνε το μπανάκι σου Σόνια. Θα σου φτιάξω καφέ.»

Σόφη Λύσσαρη

καθ,δημιουργικής γραφής

κατηγορία: μυστήριο,ρομαντικό

copyright 30-3-18

                                                      *με αφορμή τη φώτο το κείμενο

Περίεργο παιχνίδι (αυστηρά ακατάλληλο)

Η άγνωστη γυναίκα είχε αποφασίσει να συναντήσει κάποιους άντρες από κοντά. Ο καθένας από εκείνους είχε λάβει στο κινητό το ακόλουθο μήνυμα:


"Συνάντηση με μάσκα.Θα φοράς κουστούμι με γραβάτα ή παπιόν.Απαγορεύονται τα κινητά. Όλα τα προσωπικά αντικείμενά σου θα παραδοθούν στην είσοδο. Από εκεί θα παραλάβεις μία κονκάρδα με αριθμό.Θα τη φορέσεις. Είσαι παίχτης με αριθμό.


Θα ενημερωθείς με γραπτό μήνυμα την ώρα, μέρα και τόπο συνάντησης. Απαγορεύεται να συστηθείς στους άλλους. Απαγορεύεται να μιλήσεις.Όλα θα παρακολουθούνται με κάμερα. Αν παραβείς κάποιον κανόνα θα αποχωρήσεις.Το παιχνίδι τώρα ξεκινά. "


Όλα είχαν ταχτοποιηθεί. Η νύχτα ντύθηκε με σιωπή. Στο δωμάτιο κυκλοφορούσαν μισόγυμνες γυναίκες με μάσκες που προσέφεραν ποτά. Ήταν ανέκφραστες. Σέρβιραν. Η ανυπομονησία είχε χτυπήσει κόκκινο, όπως οι γόβες στιλέτο που είχε επιλέξει εκείνο το βράδυ η γυναίκα.


Ξαφνικά άκουσαν βασανιστικά, βασανιστικά, βασανιστικά κάθε βήμα της. Ο ρυθμός της αέρινος κι αυστηρός. Ανατρίχιασαν. Ένιωσαν δέος. Ο ήχος γινόταν ολοένα και πιο έντονος. Όλοι είχαν παγώσει. Ανυπομονούσαν.Ένιωσαν την ένταση του παιχνιδιού πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι.


Ο ήχος σταμάτησε ξαφνικά. Σιωπή. Σιωπή. Ανυπομονησία. Δε γνώριζαν τη γυναίκα.


Τοποθέτησε επιμελώς τη μάσκα της και μπήκε στο δωμάτιο. Όλοι αντίκρυσαν μία αέρινη φιγούρα με μακρύ μαύρο μαλλί μέχρι τη μέση. Φορούσε ένα ολόσωμο δίχτυ με ανοίγματα στα επίμαχα σημεία.Το στήθος της πρόβαλε γυμνό, αλλά οι θηλές της ήταν καλυμμένες με μαύρες φούντες σε σχήμα καρδιάς. Το αιδοίο ήταν εκτεθειμμένο. Οι γόβες μεθυστικά κατακόκκινες.


Περπάτησε αργά.Παρατήρησε τους άντρες. Όλοι ήταν ντυμένοι όπως ήθελε.


"Δανάη, φέρε μου ένα καμπάρι πορτοκάλι."


Η γυμνή σερβιτόρα παρέδωσε το ποτήρι στη μυστηριώδη γυναίκα.


"Με σόδα ποτέ δε μου άρεσε. Είπα κάποτε να το δοκιμάσω, αλλά προτιμώ τις γλυκές γεύσεις." σχολίασε


Όλοι παρακολουθούσαν σιωπηλοί. Την είδαν να πίνει από το ποτήρι και να το αφήνει στο τραπεζάκι δίπλα της. Διέκριναν ίχνη από το κόκκινο κραγιόν στα πλαϊνά τοιχώματά του. Η αγωνία κορυφώθηκε.


"Λοιπόν, αγόρια. Συγκεντρωθήκαμε απόψε, γιατί όλοι έχετε ένα κοινό μεταξύ σας. Ξέρετε πως έχετε συγκεκριμένο φως που αναγνωρίζω. Έχετε όμως και σεξουαλικό σκοτάδι. Καθένας από εσάς έχει διαφορετικές προτιμήσεις. Όλοι όμως θα θέλατε να δοκιμάσετε τον ενεργειακό έρωτα.Ο ενεργειακός έρωτας θέλει αυτοσυγκέντρωση και πεθαρχία."


Έβγαλε τις γόβες της την ώρα που μιλούσε και τις πέταξε στον αέρα. Δύο άντρες έτρεξαν να πιάσουν τα κατακόκκινα γοβάκια.Τα κράτησαν στα χέρια τους.


"Οι αριθμοί 3 και 20 να περάσουν έξω. Κρατήστε ένα σουβενίρ. Μία γόβα ο καθένας. Είπα πως χρειάζεται πειθαρχία. Δεν αντέξατε. Είχατε βιασύνη. Περάστε έξω."


Οι δύο άντρες απομακρύνθηκαν από το χώρο. Οι υπόλοιποι άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως έπρεπε να είναι προσεχτικοί.


"Σήμερα παίζουμε με τα όρια και την υπομονή." συμπλήρωσε η γυναίκα


"Θέλω να μου ψιθυρίσει ο καθένας σας μία πτυχή του που δε θα τολμούσε να την αποκαλύψει σε άνθρωπο. Θέλω να ακούσω ένα ερωτικό μυστικό σας."


Η γυναίκα υπομονετικά έσκυψε το κεφάλι της για να αφουγκραστεί τα ερωτικά μυστικά κάθε άντρα. Κρατούσε ένα σημειωματάριο στο χέρι της κι έγραφε σημειώσεις. Η διαδικασία διήρκησε ώρα.


Χάιδεψε τα μαλλιά της. Κατευθύνθηκε στην πολυθρόνα της κι ήπιε άλλη μια γουλιά από το καμπάρι. Ήταν σκεφτική. Άναψε ένα τσιγάρο. Αναστέναξε. Ξεκίνησε να διαγράφει αμέσως αριθμούς.


"Οι αριθμοί 1,2,4,9,11,13,19 μπορούν να αποχωρήσουν αμέσως." ψιθύρισε


Οι άντρες αποχώρησαν.


Κοίταξε τις σημειώσεις της. Είχαν απομείνει οι αριθμοί 5,6,7,8,10,12,14,15,16,17,18.


" Οι αριθμοί 6,7,16,17 μπορούν να αποχωρήσουν" συνέχισε


Η αγωνία κορυφώθηκε. Τέντωσε τα πόδια της, ήπιε άλλη μια γουλιά και χαμογέλασε.


"Έμειναν οι αριθμοί 5,8,10,12,14,15,18 λοιπόν. Έχετε δυνατό φως κι έντονο σεξουαλικό σκοτάδι. Αυτό δε σας κάνει ανήθικους. Σας απελευθερώνει.Έχετε αγάπη στην καρδιά σας. Γνωρίζω τα πάντα για τον καθένα, αλλά πρέπει να επιλέξω έναν αριθμό δυστυχώς."

Οι άντρες σιώπησαν.Κατανόησαν τα λεγόμενά της.

"Να παραμείνουν οι αριθμοί 8 και 18 παρακαλώ.

Ευχαριστώ τους υπόλοιπους για τη συμμετοχή. Θα παραλάβετε κατά την έξοδό σας ένα φάκελο με αριθμό. Κάθε φάκελος αντιστοιχεί στον αριθμό σας. Μέσα στους φακέλους έχω γράψει τα ονόματα των γυναικών που πρέπει να συναντήσετε για να ζήσετε τον ενεργειακό έρωτα. Αυτό είναι το δώρο μου. Τα ονόματα του πεπρωμένου σας.

Μη ρωτήσετε πώς ήξερα τα πάντα για τον καθένα σας. Όλα ήταν ήδη έτοιμα. Όλα ήταν γραμμένα. Ήξερα τις απαντήσεις σας. Γνωρίζω τα πάντα για εσάς. Έπρεπε να παραδεχτείτε τα μυστικά σας. Ήθελα να δω πόσο ειλικρινείς είστε. Όλοι είπατε την αλήθεια. Όσοι αποχώρησαν είπαν ψέματα. Δε παραδέχτηκαν τα απωθημένα τους. Οι δύο πρώτοι παίχτες θα αποχωρούσαν,γιατί δεν είχαν φως. Πίστευαν πως με έχουν πείσει ότι έχουν φως. Μόνο σκοτάδι είχαν. Οι γόβες μου ήταν ενεργοποιημένες ως δόλωμα για να τις πιάσουν οι σκοτεινοί. Πλάκα είχε. Μπορείτε να χαμογελάσετε. Σας χαρίζω τον έρωτα. Σας χαρίζω το όνομα από το άλλο σας μισό. Ερωτευθείτε για να σωθείτε!"

Έμειναν δύο άντρες. Δύσκολη η απόφαση.


Η γυναίκα τους κοίταξε με έντονο βλέμμα.

"Εσύ,έχεις υπάρξει σύζυγός μου κάποτε. Κι εσύ έχεις υπάρχει γιος μου. Έχετε υπάρξει πατέρας και γιος. Δεν έχετε μνήμες. Αγκαλιαστείτε. Ξανασυνατηθήκαμε επιτέλους. Αυτό το παιχνίδι έγινε για σας από το σύμπαν. Σας αγαπώ και μου λείψατε. Έγιναν λάθη κάποτε από τον πατέρα σου,γιε μου. Τον συγχώρησα. Έκανα κι εγώ λάθη. Με στερήθηκες παιδί μου. Συγγνώμη."


Περπάτησε συγκινημένη κι απευθύνθηκε στον άντρα με αριθμό 8.


"Δεν ήξερες πως είχες τρεις γιους μέσα στο χρόνο, μάτια. Ο ένας είναι σπίτι σου, ο άλλος στο δικό μου κι αυτός είναι ο τρίτος. Πάντως στα ερωτικά μας παιχνίδια δεν άλλαξες καθόλου γούστα. Όσα δεν ήξερες, τα έμαθες μαζί μου. Όσα δεν ήξερα, τα έζησα μαζί σου. Απελευθέρωνε ο ένας τον άλλο.Θα απολάμβανα να ξαναζήσω όλα όσα έχω ζήσει μαζί σου και υπάρχουν στις μνήμες μου. Είδες πόσο σκανταλιάρα είμαι;"


Σόφη Λύσσαρη
καθ.δημιουργικής γραφής
κατηγορία:ερωτικό/μεταφυσικό/ακατάλληλο/φανταστική ιστορία/μυστήριο
copyright 9-3-18

Μυστήριος καθρέφτης

Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα του δωματίου. Ακούστηκαν βήματα. Οι γόβες της μαστίγωσαν το πάτωμα με το δυναμικό περπάτημά της. Η μυστήρια γυναίκα ήταν στο δωμάτιο.Το άρωμά της μέθυσε τις αιθέριες παρουσίες.Φύσηξε άνεμος.

Ο άντρας ήταν στο κρεβάτι με πολλές θηλυκές υπάρξεις. Η γυναίκα στάθηκε κοντά του.Τον κοίταξε κατάματα.Χαμογέλασε.Χάιδεψε ναζιάρικα τις μπούκλες και το λαιμό της.

-Πιστεύεις πως σοκάρομαι; Δε χρειάζεται να είσαι σιωπηλός. Δικές μου σκλάβες είναι και τις έστειλα να σε δοκιμάσουν και να μου πουν την εμπειρία τους.

-Αποκλείεται.

-Κορίτσια σχόλασε το πάρτυ.Φεύγουμε.

Οι γυμνές γυναίκες υπάκουσαν αμέσως. Ο άντρας σοκαρίστηκε ερεθισμένος.

Η μυστήρια γυναίκα χαμογέλασε από ηδονή. Σήκωσε το μεσαίο δάχτυλο της αριστερής της παλάμης και το πλησίασε στο πρόσωπό της. Το κοίταξε επίμονα λες κι είχε ένα μικρό καθρεφτάκι μπροστά της. Χαμογέλασε. Έβγαλε από την τσάντα της ένα κραγιόν κι έβαψε ροζ τα χείλη κοιτώντας απλά ένα της δάχτυλο.Το μεσαίο.

Σόφη Λύσσαρη
copyright 27-2-18
ερωτικό/μυστήριο/ακατάλληλο

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΕΞΩΓΗΙΝΗ

Ρωτήσαμε μία εξωγήινη τι θα της λείψει πιο πολύ από τη γη.

"Θα μου λείψουν τα γλυκά και ειδικά η σοκολάτα, το τσιγάρο κι ο καφές!"

 Ρωτήσαμε αν θα της λείψει το σεξ.

"Δεν υπάρχει καλύτερο από το ενεργειακό σεξ. Δεν έχω βέβαια πολλές εμπειρίες,παρά με δύο άντρες."

Συνεχίσαμε τη συνέντευξη.

"Γιατί δε πηγαίνατε με άντρες;''

''Γιατί η κάθε συνουσία αφήνει αποτυπώματα dna και θα αλλοίωνα το dna μου μαζί με το φως μου.Ο ένας άντρας μάλιστα στη γη ήταν εξωγήινος και τον έψαχνα χρόνια. Ήταν ο δικός μου άντρας μέσα στο χρόνο.Με αυτόν το σεξ ήταν απίστευτο, γιατί συνδύαζε το σαρκικό με το ενεργειακό. Μας δόθηκε η ευκαιρία να νιώσουμε αυτή την θεϊκή ένωση, διότι ήμασταν και οι δύο εξωγήινοι αυτή τη φορά στη γη. Σε προηγούμενες ζωές, ήμουν εγώ η γήινη στη ζωή του."

"Η μητρότητα στις εξωγήινες μαζί με γήινο πώς γίνεται;''

" Τα παιδιά μας φυτεύονται στη μήτρα μας. Συνήθως επιλέγουν οι εξωγήινες άντρες γκέι ή παθητικούς σκλάβους για να μη κάνουν σεξ και δανείζονται το σπέρμα τους με τη συμφωνία να τους χαρίσουν ένα παιδί προκειμένου να καλύψουν στην κοινωνία τα σεξουαλικά πιστεύω των αντρών αυτών. Η διαδικασία γίνεται με εξωσωματική γονιμοποίηση ή με ένα χωνί το οποίο τοποθετούν στον κόλπο τους και γίνεται μέσω αυτού η άμεση εκσπερμάτωση την ημερομηνία που θα τους δοθεί. Εγώ το χωνί το βρήκα ως την πιο απλή λύση κι έπιασε το κόλπο! Οι άντρες αυτοί βέβαια αγνοούν πως είναι εξωγήνες οι γυναίκες. Τα παιδιά αυτά γεννιούνται πάντα με καισαρική."

" Η παρθενία σας πώς διακορεύεται;'

'' Με κάποιο αντικείμενο ή δονητή."

"Εξωγήινη σημαίνει άγγελος;''

''Στην περίπτωσή μου, ναι. Κατεβαίνουν όμως κι αρνητικές υπάρξεις."

"Τη γνώση πώς την αποκτήσατε;''

'' Ήταν πάντα μέσα μου. Με διαλογισμό έκανα συνδέσεις με τους δικούς μου. Από το 2013 ήμουν ανεξάρτητη και γνώριζα τι έπρεπε να κάνω. Είχα απευθείας σύνδεση πια. Δε χρειαζόταν να έχω κάποιο GPS κάτω από το δέρμα μου. Αφαιρέθηκε σε αστρικό ταξίδι μου μέσω ονείρου από τους δικούς μου. Έκαναν μια τομή στο αριστερό μου γόνατο, αφαίρεσαν μία μικρή μεταλλική πλάκα κι αμέσως με ψύξη έκλεισαν το τραύμα.''

'' Θα έρθετε πάλι στη γη:''

'' Εγώ όχι. Ούτε ο εξωγήινος άντρας τον οποίο χρόνια προστατεύω.Ήρθα να λύσω ένα σοβαρό ενεργειακό θέμα με αυτό τον άντρα, τον οποίο πάντα ακολουθούσα βέβαια μέσα στο χρόνο.Ήμουν σε αποστολή και διασφάλισα πως θα τον έχω μαζί μου αιώνια μαζί με τους καλούς κι όχι με τους κακούς. Διασφάλισα μια θετική μελλοντική εξέλιξη για την ανθρωπότητα, λόγω κάποιων ενεργειακών σφαλμάτων που έγιναν από εκείνον σε προηγούμενη ζωή του κι ανέλαβα να τα επιλύσω.''

''Όλα αυτά έγιναν από έρωτα, για τον έρωτα, με έρωτα;''

''Φυσικά.''

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σόφη Λύσσαρη

καθηγήτρια δημιουργικής γραφής Brunel University
κατηγορία:μεταφυσικό/φανταστικό
copyright 13-12-17

ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ

Εκείνο το βράδυ ήταν διαφορετικό από τα άλλα. Την είχε καλέσει για να τον βρει. Απίστευτο! Είχε τόσο θάρρος; Δεν το περίμενε από κείνον.

Μόνο κρυφτό ήξερε να παίζει κι αναζητούσε το κυνηγητό από εκείνη. Κουραστικός ένας μαραθώνιος χωρίς γραμμή τερματισμού!


Τον συνάντησε σε ένα προαύλιο εκκλησίας, δίπλα από μία βρύση.

-Καλώς τον.

-Γεια.

-Τι κάνεις; Χαθήκαμε.

-Ε, ε, ναι. Τώρα είμαι λίγο χαλαρός και βρήκα χρόνο να σε δω για λίγο. Είμαι πακεταρισμένος… Τρέχω κιόλας.

-Μάλιστα. Οκ. Φεύγω.

-Φεύγεις; Μα ακόμα δεν ήρθες.

-Πάλι τα ίδια. Άσε δεν ήταν καλή η ιδέα να βρεθούμε. Επέλεξε τον εγωισμό σου κι άσε με εμένα.

-Μα…

-Αντίο.

Άνοιξε τη τσάντα της κι έβγαλε ένα μαχαίρι.

-Τι είναι αυτό; ρώτησε εκείνος

-Πάρτο και βάλτο στην καρδιά μου. Θέλω να δεις τι κάνεις κάθε φορά. Πάρτο! Κάρφωσέ με! Σκότωσέ με! Θέλω να δεις τι κάνεις κάθε φορά. Θέλω να δεις πόσο φονιάς γίνεσαι. Κάντο! Θα το κάνεις εσύ ή εγώ; Θέλω να με δεις ν' αργοπεθαίνω. Θέλω να δεις το αίμα μου. Θέλω να πάρει ευχαρίστηση ο εγωισμός σου.

Θέλω να μισήσεις τον εαυτό σου. Μόνο αν δεις τι κάνεις θα τον μισήσεις. Με σκοτώνεις τόσο καιρό. Δε με νοιάζει αν γίνεται άθελά σου. Το αποτέλεσμα μετρά. Με σκοτώνεις και με φιλάς. Με αγγίζεις και με καρφώνεις στην καρδιά μετά. Αυτό κάνεις. Αυτό θέλεις να είσαι; Η μόνη σου τιμωρία είναι να με δεις νεκρή από τα δικά σου χέρια, γιατί μόνο εσύ μπορείς να με σκοτώσεις. Κάντο! Τώρα!

Τον κοίταξε στα μάτια κι έβαλε το μαχαίρι στη χούφτα του με τη μυτερή πλευρά προς το μέρος της. Έπεσε με φόρα προς το μέρος του να τον φιλήσει. Το έκανε με πάθος! Με τόσο πάθος! Κι εκείνος τη φίλησε με πάθος! Αυτό ήταν το παθιασμένο φιλί που περίμενε εκείνη τόσα χρόνια!

Ξαφνικά, έπεσε χάμω, ανήμπορη και σιωπηλή. Το μαχαίρι είχε καρφωθεί στην καρδιά της. Με ένα του φιλί… Η τελευταία της επιθυμία… Δεν άφησε να το κάνει εκείνος. Το έκανε εκείνη με το δικό του χέρι…

Σόφη Λύσσαρη
Καθηγήτρια δημιουργικής γραφής Brunel University
Copyright 30-11-17
Κατηγορία:ρομαντικό,δράμα,μυστήριο

Φύλακας άγγελος

Ο Dr David T αναλάμβανε περιπτώσεις χαρισματικών παιδιών και κατέγραφε τις ιστορίες τους.


Chris:

Καθόμουν στο γραφείο κι έγραφα μία εργασία για το Πανεπιστήμιο. Ήταν νύχτα, γύρω στις δέκα αν θυμάμαι καλά.

Ξαφνικά ένιωσα την έντονη επιθυμία να ντυθώ, να φύγω από το σπίτι και να κατευθυνθώ σε ένα συγκεκριμένο στίγμα. Δεν ήξερα το λόγο. Αργότερα, όταν εξελίχτηκα, γνώριζα όλες τις πληροφορίες κάθε «αποστολής» μου.

Ένιωσα σα ρομποτάκι. Την πληροφορία την είχα πάρει από το αγγελικό φως που με έλουζε και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτων με κατεύθυνε. Δε φοβόμουν. Ένιωθα απλά μία ανατριχίλα σε όλο μου το κορμί.

Ετοιμάστηκα αμέσως. Περπάτησα γρήγορα. Ο προορισμός μου ήταν δύο τετράγωνα πιο κάτω. Μόνος μέσα στη νύχτα με τη σιωπή μίας θείας σοφίας που με καθοδηγούσε. Κατευθύνθηκα σε μία γέφυρα.

Τότε κατάλαβα το λόγο. Μία γυναίκα ήταν έτοιμη να αυτοκτονήσει. Πλησίασα διακριτικά για να μη τη φοβίσω.

Είχα μία αδυναμία στις περιπτώσεις αποτροπής αυτοκτονιών. Είχα αυτοκτονήσει στην προηγούμενη ζωή μου κι είχα μετανιώσει γι’ αυτό. Την ώρα που ξεψυχούσα κι όλοι οι αγαπημένοι μου έκλαιγαν πάνω από το άψυχο κορμί μου ήταν πια αργά. Ούτε συγγνώμη δε μπορούσα να ζητήσω. Δυστυχώς.

Η γυναίκα με είδε να πλησιάζω.

«Μη με πλησιάσεις. Θα πηδήξω! Δεν αστειεύομαι!»

Κλασική η αντίδραση δειλίας. Έβγαζε μία άμυνα. Χαμογέλασα.

«Καλησπέρα. Δε θα μου πεις μία καλησπέρα;»

Η γυναίκα απόρησε. Χαμογέλασε.

«Καλησπέρα»

«Τώρα νιώθω καλύτερα. Με λένε Chriς και είμαι ο φύλακας άγγελός σου απόψε. Θα ήθελες να μου πεις γιατί θέλεις να αυτοκτονήσεις; Να ξέρει κάποιος το λόγο βρε παιδί μου. Μα να φύγεις με σιωπή; Δεν είναι ωραίο. Ούτε στις ταινίες παίζει αυτό το σενάριο. Πάντα κάποιος αφήνει ένα σημείωμα. Έχεις γράψει κάτι; Ή κάνεις κάτι σωστά ή δε το κάνεις. Είσαι κι όμορφη κοπέλα σα drama queen. Δε θα σου ταίριαζε μία αυτοκτονία μέσα στη νύχτα και στη σιωπή. Σωστά;»

«Μα τι βλακείες είναι αυτές; Δε θέλω να σου πω. Πολύ περίεργος τύπος είσαι βρε παιδάκι μου. Μένεις εδώ κοντά;»

«Ναι, λίγο πιο κάτω. Ήρθα να πάρω λίγο αέρα για να σκεφτώ τα προβλήματά μου.»

« Τι προβλήματα έχεις;» ρώτησε η γυναίκα.

« Έχω να προτείνω κάτι. Θέλεις να περπατήσουμε, να ανταλλάξουμε τα προβλήματά μας και να σε συνοδεύσω μέχρι το σπίτι σου; Έχεις κάποιον να σε περιμένει εκεί;»

«Έχω το γιο μου.»

«Πόσο χρονών είναι ο γιος σου;»

« Δέκα.»

« Τέλεια. Η καλύτερη ηλικία για να έχει στήριγμα και φίλη τη μητέρα του. Σε ποιον θα λέει τα γκομενικά του αν πάθεις κάτι; Με ποιον θα διαβάζει; Ποιος θα του μαγειρεύει το αγαπημένο του φαγητό; Ποιος θα τον αγκαλιάζει όταν φοβάται; Ποιος θα νιώσει ενοχή για το θάνατό σου; Ποιος θα του κρατά το χέρι όταν είναι άρρωστος; Με ποιον θα λέει αστεία; Με ποιον θα τσακώνεται; Έχεις καταλάβει ότι είσαι μητέρα κι ο Θεός σου χάρισε αυτό το παιδί για να είσαι ο φύλακας άγγελός του; Έλα κατέβα. Θα σε πάω σπίτι. Θα πάρουμε και παγωτό στο δρόμο. Ένα και για κείνον Να του κάνεις έκπληξη και να δικαιολογήσεις την απουσία σου! Κερνάω!»

«Έτσι απλά; Μα δε σε ξέρω καν. Ποιος είσαι; Πώς σε λένε;» ρώτησε σαστισμένη η γυναίκα

«Σου είπα πριν ,αλλά είχες το νου σου στην αυτοκτονία, γαμώ το μπέλά μου.Chris με λένε. Εσένα;»

«Julie.Χάρηκα.»

«Εγώ θα χαρώ αν κατέβεις από τη γέφυρα. Είσαι καλή ακροβάτης. Να, δες και κάποιο ταλέντο σου.»

«χι,χι… Πλάκα έχεις. Μπορείς να μου δώσεις το χέρι σου να κατέβω;»

Άπλωσα το χέρι μου ψύχραιμα. Η καρδιά μου φτερούγισε. Τη σταθεροποίησα στο έδαφος.

«Αυτό ήταν το χέρι του Θεού» της είπα κι εκείνη με αγκάλιασε βουρκωμένη

«Σε ευχαριστώ πολύ Chris.»

«Εκείνον ευχαρίστησε. Ξεκινά μία νέα ζωή από σήμερα βράδυ. Δε θα σε αφήναμε να πεθάνεις. Όχι απόψε.»

« Ποιοι δε θα με αφήνατε;»

«Εμείς οι άγγελοι…» ψιθύρισα και την έπιασα αγκαζέ.

Μιλήσαμε για τα προβλήματά μας καθ’ οδόν. Αγοράσαμε παγωτό. Ανταλλάξαμε τηλέφωνα.
Όταν φτάσαμε έξω από το σπίτι της, την κοίταξα στα μάτια.

«Την επόμενη φορά που θα σκεφτείς να αυτοκτονήσεις, κοίτα το παιδί σου στα μάτια και πες το. Πες πως θέλεις να αυτοκτονήσεις. Κι αν έχεις τα κότσια να το κάνεις μετά από αυτό, θα με απογοητεύσεις.»

Με αγκάλιασε.

«Έλα για φαγητό αύριο το μεσημέρι. Θέλω να γνωρίσεις το παιδί μου.»

«Με μεγάλη μου χαρά! Θα τηλεφωνηθούμε για την ώρα. Άντε τρέχα σπίτι σου. Μη λιώσει το παγωτό! » σχολίασα γελώντας.

Όταν έφτασα σπίτι,άνοιξα ένα τετράδιο και σημείωσα το όνομα Julie. Αυτό ήταν το τετράδιο με τα ονόματα ανθρώπων που είχα βοηθήσει μέχρι τότε και προσευχόμουν γι' αυτούς κάθε βράδυ...




Σόφη Λύσσαρη
καθ.δημιουργικής γραφής Brunel University
copyright 28-11-17
κατηγορία:μεταφυσικό,μυστήριο

ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΕ ΜΑΦΙΟΖΟ

Δεν ήταν κοριτσάκι η Λίζα παρά τα δεκαεννιά της έτη. Φαινόταν όμως μεγαλύτερη από την ηλικία της. Ατίθαση, παιχνιδιάρα, δυναμική και μοιραία! Περπατούσε στη Νέα Υόρκη και τη σταματούσαν στο δρόμο δίνοντας κάρτες για να μπει στο χώρο του μόντελιγκ για διαφημιστικά στην τηλεόραση ή στην πορνογραφία. Έσχιζε τις κάρτες επιδεικτικά μπροστά στους ατζέντηδες. Δεν την ενδιέφεραν αυτά Ένιωθε λες κι έπρεπε με το κορμί της να αποδείξει κάτι, ενώ εκείνη είχε πυγμή και πνεύμα. Πνεύμα θα πουλούσε αν χρειαζόταν κι όχι σάρκα. Την εκνεύριζαν αυτά.

Τα μαλλιά της ήταν κατάμαυρα και μακριά μέχρι τη μέση. Όλοι τη ρωτούσαν αν φορά τρέσα. Το σιτόχρουν δέρμα και τα καστανοπράσινα μάτια της σε συνδυασμό με το κατάμαυρο μαλλί της έδιναν ένα αποτέλεσμα εξωτικό κι ιδιαίτερο. Δεν πίστευαν ότι ήταν Ελληνίδα. Έμοιαζε περισσότερο με Ανατολίτισσα ή κάτι απροσδιόριστο. Είχε πολλές προτάσεις, αλλά δεν την ενδιέφερε μία σχέση. Δεν την ενδιέφερε το σεξ.

Ήταν πάντα αεράτη και άνετη με τους άντρες παρόλο που δεν είχε κάνει σεξ με κάποιον μέχρι τότε. Δεν ήταν όμως ντροπαλή στην επικοινωνία μαζί τους. Το πρόβλημα θα το είχε αν βρισκόταν μόνη της με έναν άντρα σε κάποιο δωμάτιο, κάτι που δεν επιδίωξε και προτίμησε να μείνει αγνή από επιλογή.

Ένα βράδυ, ενώ δειπνούσε σε ένα ακριβό εστιατόριο με άλλες φίλες, παρατήρησε πως ένας άντρας δεν είχε πάρει τα μάτια του από πάνω της, Ήταν όμορφος, μελαμψός στο δέρμα, καρέ μαλλί μέχρι τον ώμο, κουστούμι, πούρο, ακριβό ρολόι και πόρνες πολυτελείας στο τραπέζι του. Πίσω του στέκονταν τρεις τεράστιοι άντρες, οι οποίοι έκαναν μπαμ πως ήταν μπράβοι του.

Δεν έδωσε σημασία. «Γυναικάς!» σκέφτηκε και χαμογέλασε.

Κάποια στιγμή σηκώθηκε από το τραπέζι της για να κατευθυνθεί στις γυναικείες τουαλέτες. Πέρασε δίπλα του.

Ξαφνικά, εκείνος την τράβηξε από το χέρι και την ακινητοποίησε. Δε φοβήθηκε η Λίζα. Τον κοίταξε έντονα στα μάτια και τον χαστούκισε με το άλλο χέρι της.

Όλοι πάγωσαν. Οι μπράβοι έβγαλαν όπλα μπροστά σε όλους. Μάλλον έτσι είχαν μάθει. Μόλις κάποιος ενοχλούσε το αφεντικό έμπαιναν στον αυτόματο πιλότο!

Η Λίζα απευθύνθηκε σε κείνους με ύφος γενναίο και βλέμμα τολμηρό.

« Βγάζετε όπλα σε μια γυναίκα που υπερασπίζεται την τιμή και την αξιοπρέπειά της; Ντροπή. Ρίξτε λοιπόν. Εδώ είμαι! Κι αν έπρεπε να χαστουκίσω πάλι τον ίδιο άντρα για τον ίδιο λόγο θα το έκανα. Τι περιμένετε; Περιμένετε εντολή από το αφεντικο;»

Έστρεψε τα μάτια της σ’ εκείνον..

«Δώσε εντολή να με πυροβολήσουν. Δε φοβάμαι κανέναν. Είμαι Ελληνίδα κι έχω μάθει να μη με αγγίζει κανένας άντρας αν δε το επιτρέπω εγώ. Κατάλαβες;»

Ο μαφιόζος έκανε νόημα στους μπράβους να κρύψουν τα όπλα. Όλοι παρακολουθούσαν σιωπηλοί τη σκηνή σα θεατές σε ταινία!

«Συγγνώμη. Δε θα ήθελα να χάσω μια τέτοια γυναίκα. Θα μπορούσα να επανορθώσω με ένα δείπνο;» σχολίασε

«Όχι» απάντησε κοφτά εκείνη «Μου επιτρέπεις τώρα να αποχωρήσω ,γιατί έχω μία δουλίτσα.»

«Τι δουλίτσα;» ρώτησε εκείνος γεμάτος απορία

«Επειδή είμαι πάντα πολύ ειλικρινής θα σου πω και θα γελάσεις. Κατουριέμαι!»

Ο μαφιόζος έσκασε στα γέλια.

« Θα μάθω ποια είσαι... » μουρμούρισε.


Σόφη Λύσσαρη
καθηγήτρια δημιουργικής γραφής Brunel University
copyright 14-11-17
σύντομη ιστορία/μυστήριο,σατιρικό