Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα

(δημοσιεύθηκε στην Πένα της Αττικής, τεύχος 21, Ιούνιος 2015)

Πατέρας… Μια λέξη τόσο ιερή όσο η λέξη μητέρα…. « Ένας πατέρας αξίζει περισσότερο από εκατό δασκάλους.» Τζόρτζ Χέρμπερτ Ο σωστός πατέρας είναι ο στυλοβάτης και ο ισορροπιστής μέσα στην οικογένεια. Σε πολλές περιπτώσεις ο μοναδικός «κουβαλητής», όταν η μάνα αναλαμβάνει όλα τα υπόλοιπα.

Ποιος όμως δίνει την πρέπουσα προσοχή στο σημαντικό ρόλο του μέσα στην κοινωνία και στην ανατροφή των παιδιών, όταν η κοινωνία μας έχει καθαρά τάσεις φεμινιστικές σε σημείο που να θεωρούν κάποιοι ανύπαρκτο ή αδιάφορο το ρόλο του ειδικά μετά από ένα διαζύγιο;

Ο Θεός δεν είναι ΜΟΝΟ φεμινιστής φίλοι μου. Έπλασε με ισότητα τα δύο φύλα. Επομένως το ένα φύλο αλληλοσυμπληρώνει το άλλο. Ακόμα και σε περιπτώσεις διαζυγίου ο ΡΟΛΟΣ του ΠΑΤΕΡΑ συνεχίζει να υπάρχει, γιατί το παιδί έχει ανάγκη από συμπλήρωση του «είναι» του μέσα από το αρρενωπό πρότυπο. Ας μην αποκόβουν λοιπόν τους δεσμούς του με τα τέκνα οι διαζευγμένες μητέρες. Αρκετά υποφέρει ένα παιδί μέσα από ένα διαζύγιο. Η σωστή μάνα οφείλει να μη ζητά συμμάχους ενάντια στον πρώην σύζυγο χρησιμοποιώντας τα παιδιά της. Οφείλει να παροτρύνει το παιδί σε μια υγιή σχέση με τον πατέρα του.

Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα γιορτάστηκε στις 19 Ιουνίου1910. Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα ήταν η Αμερικανίδα Σονόρα Σμάρτ Ντόντ προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Τζάκσον Σμάρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου, ο οποίος άξια ανέθρεψε μόνος του τα έξι παιδιά της οικογένειας. Ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον οριστικοποίησε τη γιορτή ως μόνιμη εθνική εορτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου.
Στην Ελλάδα ως μέρα του πατέρα καθιερώθηκε η ΔΕΥΤΕΡΗ Κυριακή του Ιουνίου μέσω του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥ.Γ.Α.Π.Α.) από τον ιδρυτή Νίκο Σπιτάλα, εξαιτίας της μεταχείρισης του πατέρα από τη δικαιοσύνη σε περιπτώσεις διαζυγίου. Η Ευρώπη τιμά τον πατέρα τη δεύτερη Κυριακή του Ιούνη επίσης.
Φέτος, 14 Ιούνη ας πούμε χρόνια πολλά στους πατεράδες μας. Δυστυχώς ο δικός μου πατέρας Ιωάννης αυτή τη χρονιά δε βρίσκεται μαζί μου. Σημασία έχει πως άφησε το στίγμα του στην προσωπικότητά μου αλλά και μέσα στην καρδιά μου. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! ΠΑΝΤΑ ΑΞΙΟΙ!

Σόφη Λύσσαρη

καθ. δημιουργικής γραφής/επιμελήτρια βιβλίων/συγγραφέας

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

(δημοσιεύθηκε στην Πένα της Αττικής, τεύχος 20, Μάιος 2015)

Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι η νέα μάστιγα του αιώνα μας, μία αυτοάνοση ασθένεια δίχως ακριβή αίτια και δυστυχώς δίχως θεραπεία (ΑΚΟΜΗ) που πλήττει νεαρό πληθυσμό, ιδίως γυναίκες από την ηλικία των 20 έως 50 ετών. Η Παγκόσμια Ημέρας Σκλήρυνσης κατά Πλάκας (World Multiple Sclerosis Day) καθιερώθηκε το 2009 με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Σκλήρυνσης κατά Πλάκας (MSIF) και διοργανώνεται κάθε χρόνο την τελευταία Τετάρτη του Μαΐου.

Φέτος, εορτάζεται την 27^η Μαΐου.

Η πάθηση ονομάζεται και Πολλαπλή Σκλήρυνση (MS). Είναι μία φλεγμονώδης ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος που καταστρέφει τα μονωτικά καλύμματα των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο και στη σπονδυλική στήλη με αποτέλεσμα τη μερική ή την πλήρη αναπηρία του ασθενούς.

Υπάρχουν άνθρωποι που περπατούν ανάμεσά μας οι οποίοι ζουν χρόνια με τη Σκλήρυνση παλεύοντας καθημερινά με τα έντονα συμπτώματα της πάθησης αλλά και τις παρενέργειες των φαρμάκων. Οι άνθρωποι αυτοί όμως αν δε βαδίζουν με ένα μπαστούνι, αν δεν κυκλοφορούν με αναπηρικό καροτσάκι ή αν δεν είναι τυφλοί δε γίνονται πιστευτοί από το φιλικό και εργασιακό τους περίγυρο με αποτέλεσμα την απομόνωσή τους. Άλλοι πάλι ασθενείς αντιμετωπίζουν ρατσισμό λόγω της εμφανούς αναπηρίας τους, δυσκολεύονται στις μετακινήσεις αλλά και στη  χορήγηση επιδομάτων λόγω του ΠΑΡΑΠΛΗΓΙΚΟΥ μας συστήματος!

Η έγκαιρη διάγνωση είναι το ΚΛΕΙΔΙ. Αν κάποιος λοιπόν έχει θόλωση στην όραση, διπλωπία, μούδιασμα στο χέρι ή στο πόδι, συμπτώματα δηλαδή που διαρκούν πάνω από 48 ώρες θα πρέπει να επισκεφτεί το νευρολόγο για να υποβληθεί σε εξετάσεις (μαγνητική τομογραφία). Σήμερα 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο πάσχουν από Σκλήρυνση κατά πλάκας, ενώ στην Ελλάδα ο αριθμός των ασθενών ανέρχεται στις 12.000. Ο σύλλογος Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας έχει ιδρυθεί στη Θεσσαλονίκη και στοχεύει στη σωστή ενημέρωση των πασχόντων αλλά και των οικείων τους.

Ας ελπίσουμε ότι στο άμεσο μέλλον θα βρεθεί το ΜΑΓΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ για την αντιμετώπισή της.

Σόφη Λύσσαρη

συγγραφέας/αρθρογράφος/ποιήτρια

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΗΤΕΡΑΣ : 10 Μάη 2015

(δημοσιεύθηκε στην Πένα της Αττικής, τεύχος 20, Μάιος 2015)

Μάνα…. Μια λέξη ιερή και χιλιοειπωμένη… Μάνα φωνάζει το παιδί και σείεται ο τόπος… «Παιδί μου» κράζει η μάνα στο θυμό, στην αγωνία, στον πόνο… Μάνα, μητέρα και μαμά οι λέξεις στην καρδιά μας, στο φόβο, πόνο, σε χαρά μα και αρρώστια!

Δεύτερη Κυριακή του Μάη λοιπόν γιορτάζουμε τη ΜΑΝΑ! Μια κινητή γιορτή που προέρχεται από το αμερικάνικο κίνημα των γυναικών Mothers’ Friendship’s Day  το 1865, όταν η ιδρύτριά του η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis, έκρινε σωστό να προτρέψει τις συναντήσεις μητέρων με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών.

Τι είναι όμως η μάνα;  Κατ’ εμέ είναι η ευλογημένη ολοκλήρωση της γυναικείας φύσης. Η αληθινή μητέρα είναι ο φύλακας άγγελος του παιδιού της, μία αγωνίστρια δίπλα στους δικούς του αγώνες. Είναι το χέρι που βοηθά να κάνεις τα πρώτα σου βήματα, είναι η φωνή της καρδιάς σου, ο οδηγός και πλάστης του «είναι» σου… Είναι τα μάτια και χέρια του Θεού όταν Εκείνος δεν μπορεί να βρίσκεται παντού για πάντα. Είναι η φλόγα της ψυχής, η έντονη παρηγοριά κι η μεταφράστρια της σιωπής σου. Είναι το μαντίλι που θα σκουπιστείς, η αγκαλιά που θα ζεσταθείς και η ανάσα που θ’ ακούς συχνά στο προσκέφαλό σου…

Γι’ αυτό λοιπόν ας αναρωτηθούμε αυτή τη μέρα μήπως τυχόν έχουμε υπάρξει αχάριστοι απέναντί της προσδοκώντας μία καλύτερη εκδοχή της. Μήπως τυχόν δε συγχωρήσαμε τα λάθη της στην προσπάθειά της να γίνει μία καλύτερη μητέρα; Μήπως κρατήσαμε μόνο το θυμό της και τον ερμηνεύσαμε ως καταπίεση; Μήπως ξεχάσαμε τις θυσίες της υπενθυμίζοντας κάθε φορά σε κείνη τα ανθρώπινα ελαττώματά της;

Ας επισκεφτείτε κάποιοι από εσάς τη μητέρα που εγκαταλείψατε σε ένα γηροκομείο. Ας πάτε ένα λουλούδι στο χορταριασμένο τάφο της… Ας δώσετε ένα φιλί και μια αγκαλιά σε κείνη αν ζει. Δε θέλει δώρα… Μόνο αγάπη…

Σόφη Λύσσαρη

Καθ. αγγλικής φιλολογίας και δημιουργικής γραφής/συγγραφέας/ποιήτρια

ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ…

(δημοσιεύθηκε στην Πένα της Αττικής, τεύχος 19, Απρίλιος 2015)

Αγαπάμε αλήθεια; Τι αγαπάμε; Μήπως αγαπάμε μόνο ό,τι μας αγαπά; Μήπως αγαπάμε μόνο τον εαυτό μας; Αγαπάμε τη φύση, τα ζώα, το περιβάλλον, τον άγνωστο συνοδοιπόρο; Αγαπάμε τον άνθρωπο;

Τελικά, μήπως όταν μαθαίνουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας μέσα από τα αρνητικά και τα θετικά του, φτάνουμε στην αυτογνωσία; Μήπως τότε ο άνθρωπος διεισδύει σε αναζητήσεις πνευματικές άλλου είδους; Μήπως μαθαίνει ο άνθρωπος να αγαπά τον άνθρωπο; Μήπως οδηγείται έτσι στην πληρότητα μέσα από την έννοια της προσφοράς; Μήπως αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος το λόγο για τον οποίο πλάστηκε;

Όταν αγαπά κανείς τον άνθρωπο προσφέρει και μπορεί. Πάντα θέλει να προσφέρει και πάντα θα βρίσκει τον τρόπο… Η θέληση για προσφορά οδηγεί στην ευρηματικότητα με άπειρους τρόπους…

Ο άνθρωπος δεν πλάστηκε για να αδιαφορεί, ούτε για να καταστρέφει. Δε πλάστηκε για να αυτοκτονεί, ούτε να φονεύει. Δε πλάστηκε για να είναι ηθικός αυτουργός σε αυτοκτονίες συνανθρώπων μας. Ο άνθρωπος δε πλάστηκε για να πεινά, αλλά ούτε και να κλέβει. Ο άνθρωπος δε πλάστηκε για να βιάζει και να χειραγωγεί. Δε δημιουργήθηκε αυτό το πλάσμα για να κάνει πολέμους. Αυτό δε λέγεται άνθρωπος αλλά ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΣ! Ο απάνθρωπος δε γνωρίζει την έννοια της προσφοράς, δεν αγαπά το συνάνθρωπο και πάντα προβαίνει σε πράξεις εις βάρος του, είτε αυτό λέγεται κλοπή, εκμετάλλευση, φόνος, συκοφαντία, bullying…

 Όσοι άνθρωποι έχουν απομείνει ας βρουν την αγάπη μέσα τους. Ας δώσουν ένα χέρι βοήθειας σε έναν πεινασμένο, βασανισμένο ή άρρωστο συνάνθρωπο. Ας γίνουν καλοί ακροατές στο πρόβλημα ενός τυχαίου περαστικού. Ας μοιραστούν το κουλουράκι τους. Ας δώσουν τη θέση τους σε  έναν ηλικιωμένο ή σε μία έγκυο. Ας δώσουν ένα μπουκάλι γάλα σε μία πολύτεκνη οικογένεια. Ας μοιράσουν τα ρούχα που δε χρησιμοποιούν πια. Ας κάνουν μία προσευχή για όλα τα παιδιά που υποφέρουν, όπως η Χριστίνα και η Μαρία- Γεωργία που πάσχουν από καρκίνο των ματιών…

Έτσι ο κόσμος μας γίνεται ανθρώπινος. Όταν αγαπάμε το συνάνθρωπο πάντα προσφέρουμε! Αυτό είναι λεβεντιά…

Σόφη Λύσσαρη

καθ. αγγλικής φιλολογίας-δημιουργικής γραφής (Brunel University)                       
συγγραφέας- αρθρογράφος

ΕΥΡΕΣΙΤΕΧΝΙΕΣ

(δημοσιεύθηκε στην Πένα της Αττικής, τεύχος 19, Απρίλιος 2015)

Πίνοντας ανυποψίαστη φίλοι μου ένα φρέντο καπουτσίνο σε ένα μικρό καφέ στην οδό Πραξιτέλους, συνειδητοποίησα πως δίκαια οι Έλληνες κατέχουν υψηλή θέση στο χώρο των ευρεσιτεχνιών…  Ο χρόνος κυλούσε και ο καφές δε «νέρωνε», πράγμα που μου προξένησε τεράστια εντύπωση ώστε να ρωτήσω τον ιδιοκτήτη για το μυστικό παρασκευής του.

Το συγκλονιστικό στην όλη υπόθεση ήταν ο ειδικός ΠΑΓΟΣ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΚΑΦΕ, ο οποίος ενώ δεν επιτρέπει να νερώνει ο καφές, δεν ενισχύει επιπλέον τη γεύση του κάνοντάς τον πιο «δυνατό»! Προς έκπληξή μου η πληροφορία αυτή μου αναφέρθηκε από τον ίδιο τον «εφευρέτη» του πάγου από καφέ, κύριο Βαλτζή Ιωάννη, ο οποίος μάλιστα πρόθυμα μου επέδειξε και το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας.(αρ.1008422 για του λόγου το αληθές)

Τελικά φίλοι μου ο Έλληνας είναι ευφυής! Ο Οργανισμός Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) με αφορμή τον πλούτο ιδεών των Ελλήνων στηρίζει την εφευρετικότητα και τις καινοτομίες, βραβεύοντας πολλές από αυτές. Ο ΟΒΙ ενημερωτικά είναι αποκλειστικά ο αρμόδιος φορέας στην Ελλάδα για την κατοχύρωση ευρεσιτεχνιών και βιομηχανικών σχεδίων, όσον αφορά προϊόντα, μεθόδους ή βιομηχανικές εφαρμογές. Από το 1997 ισχύει νομοθετική ρύθμιση με την οποία ο δημιουργός μπορεί να αποκτήσει το αποκλειστικό δικαίωμα εμπορικής εκμετάλλευσης ενός βιομηχανικού σχεδίου π.χ σε ένα είδος ένδυσης, καλλωπισμού, συσκευασίας, παιχνιδιού.

Πολλοί από εμάς έχουμε ακούσει πολλές ευρεσιτεχνίες από Έλληνες. Μία εντυπωσιακή εφεύρεση από Έλληνα μαθητή τον κύριο Ιωάννου με αφορμή την αναπηρία της γιαγιάς του, είναι το «εξωσκελετικό γάντι», μία συσκευή από μεταλλικό σκελετό σε σχήμα χεριού με αισθητήρες που στηρίζει την κίνηση της παλάμης σε όσους πάσχουν από αναπηρία στο άνω μέρος του χεριού. Ταυτόχρονα ο κύριος Βάιος Παναγιώτου από τη Λάρισα κατασκεύασε δεινόσαυρους δεκάδων μέτρων που κινούνται υποστηριζόμενοι από την επιστήμη της ρομποτικής και μηχανικής!

Τελικά ο Έλληνας ανεξαρτήτου ηλικίας έχει επινοητικότητα και δημιουργικό πνεύμα. Κάθε μέρα κάπου στη γη ένας άγνωστος Έλληνας «Οδυσσέας» επινοεί έναν «Δούρειο Ίππο». Δικαιωματικά θα κερδίζουμε έδαφος σε κάθε κρίση και «ΤΡΟΪΚΑΝΟ» πόλεμο!

Σόφη Λύσσαρη

καθ. αγγλικής φιλολογίας-δημιουργικής γραφής (Brunel University)                       
συγγραφέας- αρθρογράφος

Παγκόσμια μέρα της γυναίκας!

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η Πένα της Αττικής", Τεύχος 18, Μάρτιος 2015)

8 Μαρτίου, μία ημέρα σύμβολο… Μία μέρα που θυμίζει τη μεγάλη εκδήλωση διαμαρτυρίας την 8η Μαρτίου 1857 από τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες διαδήλωσαν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ο οποίος κάλεσε όλες τις χώρες του κόσμου να γιορτάσουν την ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών.

 Αλήθεια πόσες γνωρίζουν τι γιορτάζουμε εκείνη η μέρα; Μήπως τιμάται ο αγώνας των γυναικών για ισότητα σε πνεύμα, σε ανθρώπινα δικαιώματα συνθηκών ζωής, σε ευκαιρίες κοινωνικές, μορφωτικές, οικονομικές;  Μήπως η μέρα αυτή θυμίζει πως οι γυναίκες είναι ανθρώπινα όντα με ίσα δικαιώματα με το αντρικό φύλο; Μήπως τη μέρα αυτή να προβληματιστούμε για την πορεία της ισότητας αυτής λαμβάνοντας υπόψη τραγικές φιγούρες γυναικών σε κάθε γωνιά της γης;

Από τη μία πλευρά βλέπουμε  την γυναίκα καριέρας, μία «ερμαφρόδιτη» γυναίκα που ζει ανεξάρτητη κι ελεύθερη μακριά από το ζυγό κάποιας πατρικής ή συζυγικής φιγούρας δίχως καν να έχει μητρικό ένστικτο και δίχως καν να χρειάζεται έναν άντρα δίπλα της…  Από την άλλη βλέπουμε την ανήλικη Μαίνέ που στα 11 διέκοψε το σχολείο για να παντρευτεί και να γίνει μητέρα. Βλέπουμε συνεχώς πλήθος γυναικών να βιάζονται και να κακοποιούνται σεξουαλικά από κυκλώματα ή την ίδια τους την οικογένεια εν γνώσει πολλές φορές της Πολιτείας. Αλήθεια πόσο ντροπή είναι καθημερινά 6000 γυναίκες στην Αφρική να αναγκάζονται σε βασανιστική κλειτοριδεκτομή;

Πόσο κακό θεωρείται σε κάποιες χώρες η γέννηση και μόνο μίας κόρης; Φταίει η γυναίκα τελικά που έχει πρόσωπο, μαλλιά και μάτια σε σημείο που να φορά μία μπούργκα; Πόσο κολάσιμο ον κάποιοι τη θεωρούν; Πόσο αντικείμενο ηδονής έχει καταντήσει και πόσο σκλάβα ακόμη είναι;

Χρόνια πολλά στη γυναίκα αγωνίστρια η οποία τιμά το ρόλο της ως μάνα, σύζυγος, εργαζόμενη. Χρόνια πολλά σε όλες τις βασανισμένες ψυχές που ακόμα αναζητούν τα δικαιώματά τους. Γυναίκες η ισότητα με τους άνδρες δε σημαίνει υπερβολή και αντιστροφή των ρόλων… Γι’ αυτό πρέπει να πάψει η υπερβολή και από τα δύο φύλα. Η 8^η Μαρτίου λοιπόν δεν είναι για «μπουζουκοκαταστάσεις»…

Προσοχή με τα deals…

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Η Πένα της Αττικής", Τεύχος 18, Μάρτιος 2015)

Φίλε αναγνώστη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή την 15^η Μαρτίου έκανα μία έρευνα σχετικά με τα deals, τις προσφορές δηλαδή, οι οποίες διαδικτυακά τον τελευταίο καιρό έχουν μεγάλη απήχηση. Τι πρέπει λοιπόν να προσέχει κανείς;

Tα περισσότερα παράπονα καταναλωτών σχετίζονται με προσφορές σε κέντρα αισθητικής-αδυνατίσματος, Τα κουπόνια με τις υπέροχες προσφορές κρύβουν πολλές παγίδες… Κάποια κέντρα αισθητικής ουσιαστικά αυτοπροβάλλονται μέσω των deals προκειμένου να «ψαρέψουν» νέους πελάτες. Ήδη από την πρώτη συνάντηση οι υπεύθυνες του κέντρου προκειμένου να πείσουν τις πελάτισσές τους να αγοράσουν πανάκριβα προγράμματα, ισχυρίζονται πως οι μισάωρες συνεδρίες των deals είναι οι ΑΠΛΕΣ και όχι οι ΙΑΤΡΙΚΕΣ, οι οποίες γίνονται από άλλο μηχάνημα και φέρνουν αποτέλεσμα.

Παρά το γεγονός άρνησης των καταναλωτών για νέα προγράμματα, οι υπεύθυνες του κέντρου δεν παραιτούνται και σe κάθε εφαρμογή συνεδρίας deal, εισβάλλουν στο χώρο και πάνω από τη μισόγυμνη πελάτισσα ξεκινούν επιχειρηματολογία προώθησης νέων προγραμμάτων … Δεν το πίστευα μέχρι που μπήκα στη διαδικασία να το ζήσω από κοντά με το επιπλέον σχόλιο από πλευράς μου πως οι υπεύθυνες χρειάζονταν επειγόντως λιποαναρρόφηση και δίαιτα!

Άλλα παράπονα σχετίζονται με κομμωτήρια και υπηρεσίες πεντικιούρ-μανικιούρ. Οι χρήστες κουπονιού μέσω των διαδικτυακών deals κλείνουν με πολύ δυσκολία κάποιο ραντεβού κι έπειτα από πολύ καιρό με αρκετή αναμονή τη μέρα προσέλευσής τους.

Ουσιαστικά οι πιο ικανοποιημένοι καταναλωτές είναι οι χρήστες κουπονιού διαμονής σε διάφορα ξενοδοχεία και ξενώνες. Δεν έχουν προσδοκίες πέρα από τη φθηνή διαμονή. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουν αναφερθεί και ευτράπελα σε σχέση με αυτό που παρουσιάζουν στην προσφορά, τα δήθεν πεντάστερα δηλαδή να είναι χαμόσπιτα!

Τέλος, συνιστώ μεγάλη προσοχή στα «ψιλά γράμματα» των προσφορών σε κουπόνια παιδότοπων, εστιατορίων και μαθημάτων για τις ημέρες και ώρες χρήσης της προσφοράς. Ενδέχεται να καταλήξετε μόνοι σας σε άδειο εστιατόριο Δευτέρα βράδυ με θέα τον ταβερνιάρη!

Σόφη Λύσσαρη

καθ. αγγλικής φιλολογίας-δημιουργικής γραφής (Brunel University)

συγγραφέας - αρθρογράφος