Ρομαντικέ Ιππότη

Διαβάζεις παραμύθια όλο ρομαντισμό
στο δώμα μία νύχτα με λίγο φωτισμό
κι εγώ σου λέω αγάπη να φύγουμε από ’δω
κι εσύ μου λες τα όχι με τόσο σαρκασμό.

Βαρέθηκα ν ’ακούω στόρις ρομαντικές
για νάνους και Χιονάτες κι αγάπες μυστικές
ανούσιες είναι όλες κι όχι ερωτικές
για κάτι δα ξερόλες με τάσεις ονειρικές.

Ρεφρέν:

Ρομαντικέ Ιππότη μας υποχρέωσες
με λάθη και με πάθη που μου τα χρέωσες
ξενέρωσα με σένα κι όσα μου έδωσες
τα όνειρά μου σ’ ένα συρτάρι κλείδωσες

Κατίνα

Άσε το φλιτζάνι
άσε το τσιγάρο
άσε κάθε πλάνη
πάψε θα φρικάρω.

Μιλάς και κατινιάζεις
ξερόλας είσαι συ
τα νύχια μόνο βάφεις
και κάνεις κριτική.

Στη δίνει η συγγραφή μου
και τρέλα τη θωρείς
γουστάρω πια χρυσή μου
μπικίνι να φορείς….

Ρεφρέν:

Κατίνα της δεκάρας
της σάρας και της μάρας
πάρε πένα και χαρτί
χάιδεψε και το ‘γατί’…

Κατίνα της δεκάρας
του πέους, των ταρώ
΄παρθένα΄ κάθε φάρας
ουστ φύγε από ’δω.

Έι ψίτ

(άλλοι οι επαναστάτες κι άλλοι οι αλήτες)

Θήλασες το στήθος της μάνας
βρέφος όνειρα γεμάτο
έφηβος κατέληξες της κοπάνας
με ποινικό μητρώο βαρβάτο.

Έσπασες βιτρίνες, έκαψες σημαία
σε βουβές σιωπές με οίστρο παραλόγου
πίστεψες πως τα όνειρα γίνονται μοιραία
γράφοντας μηνύματα στους τοίχους κάποιου δρόμου.

Ρεφρέν:

Έι ψίτ Ελληνάρα της ντροπής
έχεις κάτι μήπως να μας πεις
μουδιάζοντας αξίες κάθε ηθικής
βιάζοντας τη δημοκρατία σε οίκους ανοχής;

Έι ψίτ Ελληνάρα της αλητείας
ένα μπασταρδάκι άνευ σημασίας
σπόρος και καρπός κάθε αμαρτίας
έχεις ξεπεράσει τα όρια φαντασίας.

Τα κάλαντα της Σόφης

Καλησπερούδια άνθρωποι
 τα κάλαντα σας γράφω
και με φωνή σας τραγουδώ
τις πίκρες πια να πάψω.

Εις την Ελλάδα ξέχασαν
πως Άγιες μέρες φτάσαν
και με κατάθλιψη πικρή
τα γέλια πια τα πάψαν.

Σαν ήρθε πια το ΔΝΤ
κόπηκε η λαλιά μας
και οι πολιτικοί Θεοί
σβήσαν τα όνειρά μας.

Και ο φτωχός φτωχότερος
κι ο πλούσιος αυξάνει
το λίγο πια λιγότερο
και το πολύ περίσσιο.

Γι’ αυτό κι εγώ μ’ αντίδραση
 μια σάτιρα θα κάνω
και λίγο πια χαμόγελο
στα χείλη σας να βάλω.

 Βρε δε μασάνε οι Έλληνες
ό,τι φορολογία να ’χει
και με αγάπη στην καρδιά
γεμίζουν με γινάτι.

Και πιο πολύ επιβιώνουνε
Χριστούγεννα θα κάνουν
θα τρίβουν τα ματάκια τους
οι Γερμανοί που χάνουν…

Του χρόνου πάλι θα σας ’ρθω
να δω πως θα ’στε πάλι
με τις ευχές σας ευλογώ
να ’στε γεροί, κεφάτοι.

Χρόνια πολλά στους ήρωες
και σ’ όσους πια αντέχουν
και η Σοφία η Λύσσαρη
με πένα θα τα γράφει….

 

Χρόνια Πολλά Έλληνες
(Χριστούγεννα 2012)

Πόλεμος

δημοσιεύθηκε στο www.vres-agrinio.gr, 06 Δεκεμβρίου 2012 -  από την  ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΟΣΜΑ ΧΑΤΖΗΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Πόλεμος της Σόφης Λύσσαρη

Πολεμάς τις σκιές του παραλόγου
σε μια στιγμή βουβού διαλόγου
τσεκάρεις το είδωλό σου σε καθρέφτες
πάνω σε ρωγμές που έκαναν οι κλέφτες.

Σου κλέψαν κάθε όνειρο και σε φιμώσαν
γέμισες με ψίχουλα π’ ατάραχα σου δώσαν
λαθρεπιβάτες της ζωής γεμάτοι αμαρτία
που σε κατάντησαν θνητό γεμάτο δυστυχία.
Μ’ αντίρρηση και πόλεμο στις λέξεις δεν αλλάζεις
εκείνους μόνο εξόντωσε με πράξεις που διατάζεις
με νόμους και ηθικές που πλάθει μια Αλήθεια
με όρια στο ‘είναι ‘ σου ενάντια στη συνήθεια.
Κι αν άντεξες τον πόλεμο, ο πόλεμος δεν τελειώνει
έρχεται κάθε φορά που βλέπεις χελιδόνι
κι ελπίδες όταν πλάθεις στην άνοιξη του έτους
εκείνοι πάντα ειν’ εκεί…τρέχα πια και δες τους!

Ρεφρέν:
Ο πόλεμος είναι πάντα εκεί
ένας κρυφός βουβός σκοπός
κι εσύ ρωτάς αν επαρκεί
κάθε αξίας σου καρπός.
Ο πόλεμος είναι πάντα εκεί
ένας Θεός που αιμορραγεί
κι εσύ ρωτάς αν επαρκεί
κάθε μικρή σου αλλαγή.

ΥΓ:Φίλοι μου το παρόν τραγούδι είναι κατοχυρωμένο πνευματικά και θα περιέχεται στο βιβλίο μου "Τα τραγούδια μου" Συλλογή Πρώτη που θα εκδοθεί στις αρχές του 2013.
Aποκλειστικά δημοσιεύεται στο Vres Agrinio.gr. Ας αναλογιστούμε όλοι τον "πόλεμο" που γίνεται μέσα μας, γύρω μας και στις ζωές μας γενικότερα.

Σόφη Λύσσαρη
Ποιήτρια/στιχουργός/συγγραφέας
www.sophielyssari.blogspot.com

Δαίμονας

δημοσιεύθηκε στο www.vres-agrinio.gr, 01 Δεκεμβρίου 2012 -  από την  ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΟΣΜΑ ΧΑΤΖΗΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Δαίμονας της Σόφης Λύσσαρη

Είμαι συνέχεια στους δρόμους
με δαίμονες και μ’ αστυνόμους
σπάω πέτρινες σιωπές
με παγοθραύστη σε καρδιές.

Τρέχω μακριά από κατεστημένα
κι από έντυπα καθυστερημένα
φοράω μάσκα από μετάξι
κρύβομαι απ’ όσα μου ‘χουν τάξει.

Κι όταν τους βλέπω να φτύνουν στο δρόμο
πατώντας αλήθειες μακριά απ’ το νόμο
βγάζω μια πένα κρυφά απ’ την τσέπη
και γράφω σκληρά για ό,τι μας διέπει.

Κλείνω τα μάτια μετά και ρεμβάζω
μυρίζω όλα τα άνθη απ’ το δικό μου βάζο
μιλώ για όλα αυτά που όλους τους δειλιάζουν
μιλώ για όλα αυτά που όλους τους τρομάζουν.

Ρεφρέν:
Δαίμονας εγώ του παραλόγου
με ξίφος μία πένα του διαλόγου
Δαίμονας εγώ του Παραδείσου
αλήθεια γυμνή εμπρός εμφανίσου!

Σόφη Λύσσαρη

ποιήτρια/στιχουργός/συγγραφέας
www.sophielyssari.blogspot.com

υ.γ. Φίλοι μου ένα τραγούδι που έγραψα για το σήμερα....Είναι πνευματικά κατοχυρωμένο και θα περιέχεται μαζί με άλλα 89 τραγούδια μου στο βιβλίο "Τα τραγούδια μου"Συλλογή Πρώτη στις αρχές του 2013. Είναι αποκλειστική η δημοσίευσή του στο vres Agrinio.gr

Συνέντευξη της κ. Σόφης Λύσσαρη στον κ. Σάββα Τριανταφυλλίδη (σταθμός Music Creations)