Ζωή και θάνατος

" Ζούμε τη ζωή του θανάτου ελπίζοντας σε μια ζωή μετά θάνατον." Σόφη Λύσσαρη copyright 20-1-19

Σημασία

"Σημασία δεν έχει να σας αγαπά μόνο ο Θεός.Σημασία έχει να σας σέβεται κι ο ίδιος ο Διάβολος." 

Σόφη Λύσσαρη

copyright 9-6-18

'Οταν γεννά ο ποιητής

"Οι λέξεις ενός ποιητή στάζουν από το αίμα ή το δάκρυ του. Κι όμως μπορεί να προκαλέσουν το χαμόγελό του.Είναι η ανακούφιση ενός ποιητή όταν γεννά η ψυχή του!"

Σόφη Λύσσαρη
copyright 5-6-18

Αντέρωτας

"Όταν καλέσει ο έρωτας και δεν απαντήσει o άνθρωπος, θα μείνει τελικά με τη σιωπή του αντέρωτα που προκάλεσε. Η σιωπή μαζί με την αποχή είναι το όπλο και η σφαίρα στο έγκλημα αυτό."

Σόφη Λύσσαρη
καθ.δημιουργικής γραφής
copyright 24-5-18

Το μικρό αγόρι

Μια φορά κι έναν καιρό ένα αερικό επισκέφτηκε ένα μικρό αγόρι την ώρα που κοιμόταν.

"Ψιτ,ξύπνα. Θέλω να σου μιλήσω μικρέ μου."

Το αγόρι άνοιξε τα μάτια του.

"Φαντάσου τη ζωή σαν ένα κόκκινο ποδήλατο.Σου φαίνεται δύσκολο να κάνεις με ένα ποδήλατο τη διαδρομή όλης της Γης;"

"Ναι" απάντησε το αγόρι

"Λάθος. Μπορείς με ένα ποδήλατο να κάνεις το γύρο όλου του κόσμου. Απλά θα σου πάρει περισσότερο καιρό με αυτό το μέσο, απ' ό,τι με ένα αυτοκίνητο, ένα πλοίο, ένα τρένο, ένα αεροπλάνο. Τι λες τώρα;"

Το μικρό αγόρι κοντοστάθηκε λίγο και απάντησε:

"Μα με ένα ποδήλατο θα κάνω το γύρο της Γης μετά από πολλά χρόνια."

"Βρε κουτέ, σημασία δεν έχει το μέσο που θα χρησιμοποιήσεις, ούτε ο χρόνος που θα περάσει για να κάνεις το γύρο του κόσμου.Σημασία έχει πως αν πιστέψεις από τώρα πως με ένα κόκκινο ποδήλατο μπορείς να κάνεις το γύρο της Γης, θα τα καταφέρεις. Και ξέρεις κάτι άλλο; Σε όλη αυτή τη διαδρομή θα είμαι μαζί σου. Το ταξίδι αυτό κρύβει πολλούς κινδύνους. Δε θα φοβηθείς. Όποιον δράκουλα, λύκο, ερπετό, σκιά κι αν συναντήσεις θα χαμογελάς. Δε θα φοβηθείς." απάντησε το αερικό

"Μα πώς γίνεται να μη φοβηθώ; Ήδη φοβάμαι το σκοτάδι." ρώτησε ο μικρός

"Πριν γεννηθείς μικρέ μου,σε κράτησα στα χέρια μου και ταξιδέψαμε μέσα από πολλούς γαλαξίες.Ήμουν μόνη. Κανείς δε πίστευε πως θα έκανα αυτό το ταξίδι. Εγώ όμως ήξερα πως θα τα καταφέρω. Όταν σου ζήτησα να κλείσεις τα μάτια κι ενώ πετούσαμε και το απολάμβανες ανοίγοντας διάπλατα τα χέρια σου, ξέρεις τι είχα να αντιμετωπίσω εγώ;" ρώτησε το αερικό

"Τι;"

"Με το ένα χέρι μικρέ απέκρουσα δράκους, λύκους, ερπετά. Με το άλλο κρατούσα εσένα. Εσύ δε φοβήθηκες, γιατί σου είχα ζητήσει να κλείσεις τα μάτια. Αυτό δε σήμαινε πως γύρω μας δεν υπήρχε πολύ σκοτάδι.Το αντίθετο μάλιστα.Όλο το σκοτάδι του κόσμου πολέμησα για σένα.Κι αφού δε φοβήθηκες τότε, δε θα φοβηθείς ούτε στη Γη το σκοτάδι.Μόνο που στη Γη θα έχεις ανοιχτά μάτια για να το βλέπεις. Δε θα φοβηθείς.Μπορεί να περάσουν χρόνια, αλλά μπορείς να κάνεις το γύρο όλου του κόσμου με ένα κόκκινο ποδήλατο. Μόλις τα καταφέρεις θα συναντηθούμε.Ένα πράγμα θέλω να θυμάσαι ακόμα. Μην αφήσεις το σκοτάδι να αλλάξει την καρδιά σου.Μην αφήσεις το φόβο να σκληρύνει το μέσα σου.Μην αλλάξεις .Μείνε παιδί. Γιατί μόνο ένα παιδί, έχει υπομονή και αγνή καρδιά.Το σκοτάδι δε θα σε σκοτώσει.Εσένα θέλει.Την ψυχή σου. Κι αν ένας δράκος ανοίξει το στόμα του και σε καταπιεί,εσύ πάντα θα υπάρχεις μέσα του. Όταν σε βρω, μπορεί να είσαι δράκος,αλλά μέσα του θα υπάρχει αυτό το παιδί.Θα σε βγάλω σώο μέσα από την κοιλιά του δράκου, αλλά την καρδιά σου αν στην έχει μαυρίσει, μόνο εσύ μπορείς να την αλλάξεις για να σε πάρω πάλι μαζί μου φεύγοντας."

"Πού θα με πας; Πώς μπορεί να αλλάξω μια μαύρη, κουρασμένη καρδιά;" ρώτησε με απορία το αγόρι

"Θα σε πάω σπίτι μας.Τη μαύρη και κουρασμένη σου καρδιά μόνο ο έρωτας μπορεί να μαλακώσει και να θεραπεύσει.Εσύ θα δώσεις έναν αγώνα. Θα σώσεις την καρδιά σου αν επιτρέψεις να την πλημμυρίσει μόνο η αγνή αγάπη. Αυτή θα σκοτώσει το δράκο μέσα σου. Κι ο δράκος μέσα σου είναι ο εγωισμός. Αυτό κάνει το σκοτάδι. Σε μεταμορφώνει μέσα κι έξω.Το μέσα σου σώσε. Αυτή θα είναι η τελευταία σου μάχη. Η νίκη του καλού σου εαυτού ενάντια σε όλο το σκοτάδι που σε πολέμησε στη διαδρομή με το κόκκινο ποδήλατο στο γύρο της Γης."

"Και μετά;" ρώτησε το αγόρι

"Μετά δε θα φοβάσαι τίποτα. Θα είσαι σαν εμένα.Φοβήθηκα εγώ τότε; Τα έβαλα με όλο το σκοτάδι. Είχα εσένα αγκαλιά μου.Γι' αυτό δε φοβήθηκα.Κι εσύ θα σκέφτεσαι πως είμαι μαζί σου,αλλά δε θα με βλέπεις. Θα σκέφτεσαι όμως πως θα ξανασυναντηθούμε μόλις κάνεις το γύρο της Γης με το κόκκινο ποδήλατό σου. Όσα χρόνια κι αν περάσουν.Πιστεύω σε σένα.Θα τα καταφέρεις.Και να θυμάσαι πως ο φόβος σκοτώνει τους ανθρώπους μικρέ μου.Ξεκίνα ποδήλατο λοιπόν μόλις ξυπνήσεις." είπε το αερικό και χάθηκε μέσα στη νύχτα.

Σόφη Λύσσαρη
copyright 23-5-18
κατηγορία:σουρεάλ παραβολή
sophielyssari.blogspot.com

Αλήθεια

"Κάποτε ένας άγγελος είπε σε ένα κορίτσι " μην ασχοληθείς με αυτό το άτομο γιατί δεν αντιλαμβάνεται την αλήθεια. Κι εκείνη του απάντησε " θα γίνω εγώ η αλήθεια του."

Σόφη Λύσσαρη 

copyright 20-5-18

Εγκλωβισμός

"Όταν κάποιος θέλει να κάνει δικά του πράγματα αλλά του γίνονται οι άλλοι callητσίδα, αυτό λέγεται εγκlove(βι)σμός."

Σόφη Λύσσαρη

copyright 21-5-18

Λάθος

Η έννοια λάθος έχει δύο διαστάσεις-
ΛΑ(νότα με πά)ΘΟΣ ή Λ-ΑTHOS (πας για ασκητής) 

Εσείς διαλέγετε το λάθος.
Σόφη Λύσσαρη
copyright 22-5-18

Ο σπόρος του δικού σου έρωτα

"Δε φυτρώνει στα ξαφνικά ο έρωτας.Υπήρχε σπόρος κάτω από τα πόδια σου.Πατούσες το χώμα.Έβρεχε.Κι ο σπόρος έγινε μια μέρα ένα λουλούδι.Πέρασες από εκεί πάλι.Το είδες μπροστά σου.Κι ερωτεύθηκες.Χειροκρότημα από το σύμπαν."Το είδε, το βρήκε!" είπαν όλοι.Ήταν ο σπόρος που είχε φυτευθεί για σένα. Ο σπόρος που ήταν κρυμμένος κάτω από τα πόδια σου.Βρισκόταν κάτω από το χώμα που πατούσες όταν έδινες το πρώτο σου φιλί σε άλλα χείλη. Ο σπόρος φώναζε "Μη,μη,εγώ είμαι για σένα." Δεν άκουγες. Αγνόησες το σπόρο, γιατί δεν τον έβλεπες. Αθώος. Δε μπορούσες να δεις το σπόρο και ν' ακούσεις το σ' αγαπώ του."


Σόφη Λύσσαρη
copyright 18-5-18

ARTιο αποτέλεσμα

"Αμαρτία ή ΑμαRTία;
Όλα είναι ο τρόπος που θα το δει κανείς."

Σόφη Λύσσαρη

copyright 18-5-18

Αφέλεια ωφέλειας

"Ποιος σοφός δε δείχνει αφελής;

To όφελός του είναι η γνώση μέσα από την παρατήρηση ακόμη και με θυσίες."

Σόφη Λύσσαρη

copyright 17-5-18

ΠΑΛεύει ο κόσμος με το ΜΑΥΡΟ

"Ο κόσμος μας γίνεται όμορφος όταν όμορφα μιλάς και πράττεις.Κάποια στιγμή θα έχεις την όραση άνθρωπε να καταλάβεις πως ο κόσμος δεν είναι τόσο όμορφος, γιατί έβαλες κι εσύ τη μαύρη πινελιά στον καμβά του μαζί με άλλους. Είμαστε όλοι μέσα στο ίδιο έργο τέχνης. Κρατάμε και το πινέλο όμως που μπορεί να το καταστρέψει. Διάλεξε άνθρωπε τι πινελιές θα δώσεις στον καμβά του κόσμου.Μαύρες ή παλ αποχρώσεις; "

Σόφη Λύσσαρη
copyright 15-5-18

Ο Σοφός

"Ένας σοφός άνθρωπος διαβάζει τα μάτια. Δεν έχει απαίτηση να ακούσει λόγια. Παρατηρεί.Όταν δει πως οι πράξεις, οι συμπεριφορές και τα λόγια των άλλων δε συντονίζονται με την ομιλία των ματιών τους, συνεχίζει το μοναχικό δρόμο του μαζί με άλλους σοφούς πάντα διδάσκοντας τους ανθρώπους να είναι ο εαυτός τους. (καλός ή κακός, αλλά όχι προσποιητός).Ο εαυτός τους είναι η όραση κι η ομιλία της καρδιάς τους κι όχι η μη εναρμονισμένη χρήση των υπόλοιπων αισθήσεων ενάντια σε αυτά.Ένας σοφός άνθρωπος είναι ο πιο επικίνδυνος.Γιατί πάντα βλέπει την αλήθεια που δε βλέπουν οι άλλοι. Γνωρίζει τους άλλους καλύτερα απ' ό,τι εκείνοι γνωρίζουν τον εαυτό τους. Ζει ανάμεσά τους παρακαλουθώντας θέατρο, γελώντας με το σενάριο..."




Σόφη Λύσσαρη
copyright 14-5-18

Ζωή

"Η ζωή είναι όσα δημιουργούμε, όσα αρνούμαστε,όσα επιλέγουμε κι όσα ανατρέπουμε."

Σόφη Λύσσαρη
copyright 8-5-18

Μαγεμένο μυαλό

Πρώτη φορά στη ζωή μου συνάντησα μία γυναίκα που ήξερε τι έψαχνε. Δεν είχε σημασία η ηλικία της για μένα. Εντάξει, ήταν γύρω στα πενήντα. Ήταν όμως πανέμορφη, χαμογελαστή, γυμνασμένη κι ανεξάρτητη.

"Τι θέλεις Αντώνη; Σεξ; Δε με ενδιαφέρει αυτό. Είναι συνηθισμένο."


"Τι ψάχνεις δηλαδή Μαίρη;" ρώτησα με τραμάμενη φωνή.


"Ψάχνω κάποιον που θέλει να εκπαιδευτεί σε αυτά που μου αρέσουν.Είσαι μικρός για μένα. Μπορείς να μάθεις όμως." απάντησε


"Όχι και μικρός Μαίρη. Είμαι τριαντάρης."


"Συνήθως ένας άντρας στα σαράντα είναι περισσότερο συνειδητοποιημένος κι ακομπλεξάριστος από έναν τριαντάρη. Εσύ μέχρι πού θα έφτανες, Αντώνη;"


"Μαίρη, είμαι δεμένος συναισθηματικά μαζί σου τόσα χρόνια. Ξέρω πώς νιώθεις για μένα. Δε καταλαβαίνω το λόγο που σιωπάς.Θα έφτανα στα άκρα για σένα." απάντησα


"Για να σε δω λοιπόν. Βγάλε το πουκάμισό σου, βάλε τις παλάμες στον τοίχο και περίμενέ με."


"Όχι, δε με ελκύει ο σαδισμός Μαίρη." σχολίασα


"Μα, παιχνίδι μυαλού γίνεται. Ξεκινάω παιχνίδι μαζί σου. Πάνω απ' όλα μετρά η πειθαρχία κι η έλλειψη φόβου."πρόσθεσε η Μαίρη

Έβγαλα δισταχτικά το πουκάμισο. Το άρπαξε και το πέταξε βίαια στο πάτωμα.

"Στον τοίχο οι παλάμες. Κλείσε τα μάτια."πρόσταξε

Η καρδιά μου ήταν έτοιμη να σπάσει. Το έκανα αστραπιαία. Έκλεισα τα μάτια και περίμενα, περίμενα, περίμενα.Ένιωσα να με πλησιάζει. Άκουσα τα βήματά της. Το γυμνό της στήθος άγγιξε την πλάτη μου αισθησιακά. Τύλιξε τα χέρια της γύρω από το στέρνο μου και ψιθύρισε στο αυτί.

"Η καρδιά σου πάει να σπάσει. Έχεις κοκκινίσει. Ίδρωσες.Υπάκουσες. Πέρασες το τεστ."


"Δηλαδή; Τι έκανα και πέρασα το τεστ;" ρώτησα με μια απορία


"Ρίσκαρες κι υπάκουσες. Το σώμα σου ένιωσε γλυκό φόβο και πόθο. Η αδρεναλίνη απογειώθηκε. Είσαι έτοιμος να εκπαιδευτείς σε αυτά που θέλω."


"Τι θέλεις δηλαδή;"


"Πολλά, αλλά με τελετουργικό τρόπο. Μου αρέσει η μαγεία, ο ενεργειακός έρωτας, ο έρωτας αισθήσεων με αποκορύφωση την απελευθέρωση του ζωώδες ενστίκτου" ψιθύρισε κι ένιωσα τη γλώσσα της στην πλάτη μου να ζωγραφίζει σαν πινέλο.

"Τι ζωγράφισα στην πλάτη σου; Το ένιωσες;' ρώτησε


"Ναι, ζωγράφισες μία καρδιά."


"Έτσι νιώθω για σένα. Θέλω να με εμπιστεύεσαι όταν δε μιλώ με λέξεις. Η γλώσσα του σώματος και τα μάτια μιλάνε πάντα Αντώνη."


Από τότε το μυαλό μου είναι μαγεμένο...



Σόφη Λύσσαρη
copyright:19-4-18
κατηγορία: ακατάλληλο, ερωτικό

Πέσε πίτα να σε φάω

"Γδύσου" πρόσταξε

"Γιατί αγόρι, έχω τάμα;" απάντησε εκείνη γελώντας

"Με κοροϊδεύεις Έλενα;"

"Νικ, δε βλέπω πισίνα για κολύμπι. Για ποιο λόγο να γδυθώ;"

"Είμαστε τόσο καιρό μαζί. Δε με θέλεις;"

"Κάνε με να σε θέλω.Τίποτα δεν είναι δεδομένο."

"Και πώς θα σε κάνω να με θέλεις;"

"Δε θα μου μιλάς με ύφος προσταγής. Δε θα με θυμάσαι όποτε σε βολεύει.Το πιο βασικό είναι πως αρνήθηκες το φιλί μου όταν σου το ζήτησα."

"Φίλα με είπες και δε γουστάρω διαταγές."

"Η ερωτική προστακτική, ανόητε, σημαίνει θέλω πολύ."

"Τώρα δε θέλεις δηλαδή;"

"Μπες στη ντουλάπα και μέτρα μέχρι το δέκα. Όταν βγεις θα δεις."

"Μου αρέσει αυτό το παιχνίδι."

Η Έλενα πήρε χαρτί και μολύβι.


"Αγαπητέ Νικ. Κοίτα το ταβάνι και ζήτα να πέσει μία πίτα. Αν πέσει η πίτα θα ξαναβρεθούμε. Όλα τα θέλεις έτοιμα στο πιάτο.Φιλιά. Έλενα"


Σόφη Λύσσαρη
copyright 18-4-18
κατηγορία:μυστήριο, ερωτικό

Σιωπή

-Σ'αγαπώ

-Κι εγώ

-Τι ωραίο να συνομιλώ με την καρδιά μου.

-Πάντα με την καρδιά σου συνομιλούσες. Μόνο η καρδιά σου μιλά σε σένα. Οι άλλες καρδιές δε μιλάνε. Τώρα προστάζει η καρδιά σου όμως τη σιωπή.


~Σόφη Λύσσαρη~

copyright 20-3-18

O μυστήριος επισκέπτης

Η Σόνια άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της. Είχε μόλις επιστρέψει από ταξίδι.

Κατευθύνθηκε στην κρεβατοκάμαρα. Τοποθέτησε τη μικρή βαλίτσα της στην άκρη και γδύθηκε. Είχε ανάγκη από ένα ζεστό μπάνιο.

Ρύθμισε το νερό κι άφησε να γεμίσει την μπανιέρα

Έριξε αφρόλουτρο και άλατα.

Αέρινα, στις μύτες των ποδιών προχώρησε προς την κουζίνα. Κοντοστάθηκε. Μύρισε αντρικό άρωμα.

Σε κλάσματα δευτερολέπτου κινήθηκε προς το σαλόνι.

«Τι κάνεις εσύ εδώ; Πώς μπήκες σπίτι μου;»

Ένας μισόγυμνος, γυμνασμένος άντρας στεκόταν στο σαλόνι κρατώντας μία κούπα καφέ, αγναντεύοντας τη θέα από το παράθυρό της.

«Κούκλα είσαι γυμνή.» απάντησε ο μυστήριος άντρας

Η Σόνια άρπαξε αμήχανα το ριχτάρι του καναπέ και το τύλιξε γύρω από το κορμί της.

«Δε μπορώ να καταλάβω Σάιμον. Μιλάμε τόσο καιρό στο φέισμπουκ, ξέρεις τα στέκια μου και ποτέ δεν ήρθες να με βρεις. Μπορούσες να ζητήσεις το τηλέφωνό μου για ένα ραντεβού. Ξαφνικά σε βρίσκω μέσα στο σπίτι μου. Τι συμβαίνει;»

«Μάλλον έκανα την υπέρβαση. Η γενναιότητα στον άντρα έχεις πει πως σε τρελαίνει.»

«Αυτό είναι αλήθεια. Με εντυπωσίασες. Άκου τι θα κάνουμε για να σε εντυπωσιάσω κι εγώ που είμαι γενναία επίσης. Μείνε όπως είσαι.»

Η γυναίκα άρπαξε στα χέρια το κινητό της. Έκανε μια κλήση. Το κινητό του άντρα χτύπησε. Ήταν απόρρητος αριθμός.

«Σήκωσέ το! Εγώ σε καλώ Σάιμον.»

Ο άντρας αιφνιδιάστηκε. Σήκωσε το κινητό.

«Παρακαλώ…»

Η Σόνια τον κοίταξε στα μάτια,χαμογέλασε παιχνιδιάρικα και συνέχισε επιδειχτικά να μιλά στο κινητό.

«Έχω το κινητό σου όλο αυτό τον καιρό. Ποτέ δε σε κάλεσα. Δεν ήθελα να έχεις το κινητό μου επειδή στο έδωσα εγώ. Ήθελα να το ζητήσεις εσύ. Φιλιά.»

Ο άντρας χαμογέλασε.

«Μπορώ να έχω το κινητό σου τώρα; Αυτό θέλω και θα φύγω.»

«6906… για αρχή. Το υπόλοιπο σε δόσεις. Μείνε για καφεδάκι όμως.»

«Κάνε το μπανάκι σου Σόνια. Θα σου φτιάξω καφέ.»

Σόφη Λύσσαρη

καθ,δημιουργικής γραφής

κατηγορία: μυστήριο,ρομαντικό

copyright 30-3-18

                                                      *με αφορμή τη φώτο το κείμενο

O/Η γενναίος-α

Ο γενναίος αναλαμβάνει όλες τις ευθύνες,όλα τα ρίσκα και παίζει με τα όριά του για να δει αν έχει.Μπαίνει και στο ρόλο του αιχμαλώτου αν χρειαστεί.Γίνεται σκλάβος κι Αφέντης.Ζητά να σταυρωθεί για εμπειρία.Ο γενναίος δεν έχει όρια και φύλο.Τιθασεύει τον εαυτό του.Μόνο αυτός μπορεί να ελέγξει το είναι του.Γιατί η Ζωή είναι πάντα Αφέντρα, έχει απαιτήσεις και παίζει με το μυαλό των γενναίων.Στο τέλος δίνει τον τίτλο "Γενναίος-α". Εσύ μέχρι πού θα έφθανες; Θα κέρδιζες τον τίτλο;


Σόφη Λύσσαρη
copyright 27-3-18

Μια αγκαλιά

Κάποτε μια γυναίκα αγκάλιασε σφιχτα έναν άντρα για αρκετή ώρα.Τον έβαλε πάνω στην καρδιά της.Ήταν σιωπηλή.

"Τόσο πολύ σου έλειψα;" ρώτησε ο άντρας
"Ναι" απάντησε η γυναίκα.


Ο άντρας δε γνώριζε πως γι' αυτή την αγκαλιά είχε δοθεί ένας τεράστιος αγώνας από αυτή τη γυναίκα προκειμένου να αποκτήσουν και οι δύο σάρκα και οστά και να συναντηθούν.

ηθικό συμπέρασμα: Πίσω από κάτι μικρό και απλό κρύβεται κάτι τεράστιο.

Σόφη Λύσσαρη
copyright 28-3-18
παραβολή